Kategorie: Stof tot nadenke

Weeklikse Bybelstudie reeks: Stof tot nadenke

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Trefkrag van van die Boodskap

“Ons het gawes wat van mekaar verskil, volgens die genade wat aan ons gegee is: As dit ‘n gawe van profesie is, beoefen dit dan in ooreenstemming met die geloof;”
Rom. 12: 6

Mens sit soms in die kerk en luister na die boodskap en soms is daar geen boodskap vir jou spesifiek nie. Het ek dit verkeerd verstaan? Is daar dan nou fout met my? Hoekom is ek nie vandag begeester nie? Is die vrae wat dadelik by jou opkom. Jy kan nie onthou dat jou gedagtes afgedwaal het nie. Is ek dan nou een van die mense waarna Jesus in Matt. 13:14 , ‘wat hoor, maar nie verstaan nie; en sien maar nie insig het nie’? Wanneer mens dan 1 Kor 12: 7 “Aan elkeen egter word die openbaring van die Gees gegee, met die oog op wat bevorderlik is.” lees, besef mens dat daar moontlik ook ‘n ander kant aan hierdie situasie kan wees. Of is dit net ‘n poging om my eie onkunde te regverdig? Ook in 1 Kor. 14:6 hoor ons dat indien die spreek in tale nie bevorderlik is vir die gemeente nie, het dit geen nut nie. Waar trek mens die streep oor wat bevorderlik en wat nie bevorderlikis nie?

In 2 Pet. 1:20-21 noem Petrus dat geen profesie op die uitleg van ‘n mens berus nie, aangesien die prediker se woorde deur die Heilige Gees ingestel moet wees. Dan alleen sal die woorde, deur mense uitgespreek, van God afkomstig wees. Timoteus maan in 1 Tim. 4:7 dat die prediker noulettend moet wees op homself, asook op die leer van Jesus Christus, sodat jy jouself kan red, asook die wat na jou luister. Dis ‘n besonder groot verantwoordelikheid. Pred. 1:17 noem dat hy hom daaraan toegewy het om wysheid en kennis, domheid en dwaasheid te verstaan. Hy het die sinlose lewensbestaan in baie detail genoem, maar in Pred. 3: 14 kom hy tot die besef “dat alles wat God doen vir altyd sal bestaan. Daaraan kan niks toegevoeg word nie, en daarvan kan niks weggeneem word nie. God het dit gedoen sodat hulle (ons) ontsag vir Hom sal hê.”

Die gelykenisse van die saaier (Matt. 13: 1-23), asook die gelykenis van die onkruid tussen die koring (Matt. 13:24-30) maak ons bewus daarvan dat die woorde van die prediker nie altyd vir almal ewe effektief bereik nie, en dat die vrug wat gedra word nie altyd in dieselfde mate gemeet kan word nie. God laat ook toe dat die onkruid tussen die koring kan groei, ten spyte van moontlike drastiese negatiewe gevolg op die ou end, omdat Hy nie die goeie koring verkeerdelik uitgehaal wil sien, wanneer die onkruid uitgetrek word nie. In alles sien ons God se liefde vir ons nietige mense raak.

Maar hoe onderskei ons as gelowiges of die boodskap bevorderlik of nie bevorderlik is nie? Hoe onderskei ons tussen vals en ware profete. Volgens my beskeie mening is daar net een manier om dit te doen. Dit is om die boodskap te meet aan die Evangelie van Jesus Christus. Het die boodskap die Evangelie verkondig? Was die boodskap bevordelik vir die geestelike opbou van die gemeente? Het die trefkrag van die boodskap eer gebring aan God die Vader, die genade van Jesus Christus se offer, en die nabyheid van die Heilige Gees beklemtoon? Ons moet egter ook onthou, God ken elkeen se hart en aan Hom alleen kom die oordeel toe, ook die ordeel teen valse profete (Jer. 23).

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Wat is die belangrikste?

“Hoofsaak is dat julle lewenswandel in ooreenstemming met die evangelie van Christus moet wees…in volkome eensgesindheid standvastig saamstry vir die geloof in die evangelie.”
Fil. 1: 27

Ons worstel so dikwels met ons eie swakhede, sodat ons in ooreenstemming met die evangelie van Christus kan leef. Een van die moeilikste dinge in hierdie lewe is om eensgsindheid in die gemeente en gemeenskap te hê. Daardie eie ek wat altyd wil seëvier. Ons kom almal, selfs uit dieselfde kultuur, uit soveel verskillende agtergronde, en met sovel verskillende ervarings, dat ons selde die ander se verwysingsraamwerk verstaan. Volgens Fil. 1:27 blyk eensgesindheid een van die belangrikste eienskappe van die gemeente te wees, sodat hulle standvastig kan saamstry vir die geloof in die evangelie.

Na die koms van Christus wat die vervulling van die beloftes van God se koninkryk ‘n werklikheid gemaak het (Mark 1: 15) word ons opgeroep om ons te bekeer en te glo in die evangelie. Die evangelie waarvan Jesus Christus, die seun van God, die begin was (Mark. 1:1). Ons kan egter nie ons eie lewe red nie, maar onder leiding van die Heilige Gees is dit vir ons moontlik om ons eie ek te verloor ter wille van die evangelie (Mark. 8:35), en die enigste manier wat ‘ons’ ons lewe kan red.

Ons moet besef, net soos Petrus in sy toespraak by Cornelius (Hand 10:34-35) noem“…dat God niemand volgens sy uiterlike beoordeel nie, maar dat die mens wat ontsag vir Hom het en doen wat reg is, uit watter nasie hy ook mag wees, vir Hom aanvaarbaar is. ”Jesus Christus is die Here van alle mense” (Hand. 10: 36). Daar is soveel rigtingwysers in die Woord van God , oor hoe ons moet lewe en wees, om meer en meer soos Christus te wees. “Julle liefde moet ongeveins wees. Verafsku die kwaad; hou vas aan die goeie. Julle moet mekaar liefhê met innige broederliefde. Gaan mekaar voor in eerbetoning. Moenie traag wees in julle toewyding nie; bly geesdriftig; hou vol om die Here te dien, …” (sien Rom 12: 9-21).

Ons hoef dus nie uit eie krag te probeer eensgesind wees nie, want God wat ons bemoedig deur die genade van die verlossing in Jesus Christus en die Heilige Gees as trooster gestuur het, sal ons bystaan sodat ons “onder mekaar eensgesind sal wees, ooreenkomstig die wil van Christus Jesus, sodat julle eenparig, ja, uit een mond, aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, die lof sal bring. Daarom aanvaar mekaar, soos Christus julle ook aanvaar het, tot eer van God.” (Rom 15: 5-7). Ons moet mekaar egter aanvaar. Elkeen met sy eie swakhede, maar meeste moet ons soek na die sterkpunte, of spesiale gawes wat ‘n ander het, en wat God wil gebruik om Sy koninkryk uit te bou.

Ons kan dus net pleit soos Paulus in 1 Kor. 1:10, “Ek pleit by julle, broers, in die Naam van ons Here Jesus Christus, dat julle almal eenstemmig sal wees, en dat daar nie verdeeldheid onder julle sal wees nie, maar dat julle volkome eensgesind mag wees, met dieselfde denkwyse en dieselfde oortuiging.”, sodat ons as gemeente in eensgesindheid werktuie in die hand van God, en tot uitbouing van Sy koninkryk, kan wees.

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Gebed

“Ek dring daarop aan dat daar in die eerste plek met smeking, voorbidding en danksegging gebid moet word vir alle mense, vir dié wat regeer en vir almal wat gesag uitoefen, sodat ons ‘n rustige en stil lewe kan lei in volkome toewyding aan God en in alle eerbaarheid”
1 Tim. 2: 1-2

Gebed is deel van ons dag se bestaan wanneer ons meelewende Chistene is. Dis egter nie altyd so maklik om te besluit wat en waarvoor ons moet bid nie. As kind, onder leiding van gelowige ouers, leer mens aanvanklik om enkel sin gebede te doen. Ons leer om vir die mense naby en om ons te bid. Soos ons ouer word raak die gebede soms dikwels meer ek-gesentreer. Daar word immers gesê “Bid en vir julle sal gegee word” (Mark. 11: 24). Vir sommiges is dit makliker om te bid as vir ander. Maar moet ons gebede ek-gesentreer wees?

In die bybel is daar menige voorbeelde van gebed. Ons kan gaan kyk na koning Salomo se gebed by die opening van die Tempel (1 Kon. 8); die noodgebed van Dawid (Ps. 17); die lofgebed tot eer van God, van Dawid (Ps 86); die dankseggings en verootmoedigings gebed van Moses (Ps. 90); Daniël se gebed van sonde belydenis (Dan. 9: 8-9), Jona se noodroep gebed nadat hy ongehoorsaam was (Jon 2:7) en Habakuk se verootmoedigings gebed omdat die volk gesondig het (Hab. 3: 17-19). So kan ons voort gaan om voorbeelde aan te haal.

Hoe moet elkeen van ons egter bid? In Matt. 6: 7 word ons gemaan om nie met ‘n stortvloed van woorde te bid nie. Uit al die voorbeelde reeds genoem, is dit duidelik dat daar menige maniere van gebed is, afhangend van die dankbaarheid, nood of sondigheid. Elkeen van ons het ‘n unieke verhouding met God. Vir Job was God sy vriend wat vir hom voorspraak kon doen (Job 16: 19-22). Na Christus se kruisiging en hemelvaart, met die uitstorting van die Heilige Gees, het elkeen van ons wat glo, nou ‘n vriend en voorspraak by God. Die Heilige Gees wat ons lei in gebed.

Waar moet ons bid? Ons moet gedurig waak daarteen dat ons nie skuldig staan voor Christus se aantuiging van Matt. 21:13, nadat hy die kopers en verkopers van die tempelterrein verjaag het,: “My huis sal ‘n huis van gebed genoem word. Maar julle het daarvan ‘n rowerspelonk gemaak!” Laat ons die huis van die Here ‘n aanbiddings hawe maak. Soos Christus Hom self afgesonder het in voorbidding (Luk. 6:12) en in nood (Luk. 22:44-46) , kan ons ook enige plek in afsondering bid. Hetsy of dit in ‘n kerkgebou, jou binnekamer, of in die wye en wonderlike natuurskepping van God is.

Hoekom moet ons bid? Watter beter antwoord as “…sodat ons ‘n rustige en stil lewe kan lei in volkome toewyding aan God en in alle eerbaarheid” soos gestel in 1 Tim 2: 2. Sodat ons nie so verstrengel raak in hierdie wêreld se afleidings en moelikhede nie, maar dat ons deur lofgesong en in dankbaarheid, en in alles God se raad vra, net soos al die opregte gelowiges voor ons.

Waarvoor moet ons bid? Daar is geen einde aan waaroor en waarvoor ons kan bid nie. Dis soos om alles met jou beste vriend/in te deel. Sondebelydenis, vergifnis te vra, alles te deel wat in jou lewe gebeur…die hartseer, die blydskap, die dankbaarheid, die verwondering oor God se grootheid en almag. Daar is egter ook duidelike aanduidings van dinge wat ons nie moet nalaat in ons gebede nie. Die dinge wat ons soms liewer nie wil doen nie, soos om vir ons vyande en vervolgers te bid (Matt 5:44), of in smeking, voorbidding en danksegging te bid vir alle mense, vir dié wat regeer en vir almal wat gesag uitoefen (1 Tim. 2:1). Ons kan veral ook bid dat ons die vrug van die Gees sal verkry (Gal 5:22), sodat ons lewe volkome sal wees in Christus se genade en tot verheerliking van die Vader. Maar Christus het vir ons, vir wie woorde nie so maklik kom nie, die volmaakte gebed gegee in die woorde van die Onse Vader (Matt. 6: 9-13), en in Kol. 4:2-3 word ons gemaan om te volhard in waaksame en dankbare gebed sodat God se genade en die misterie van Christus en die Heilige Gees verder ontsluit sal word.

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Krag van Geloof

“…ja, vir julle wat, deur julle geloof, deur die krag van God bewaar word vir die verlossing…”
1 Pet. 1 : 5

Dit is interesant dat in die Ou testament wanneer daar van geloof gepraat word, dit pertinent verwys na die feit dat God geloof en verheerlik moet word. Van die nuwe testament in Matt. 8 word die gebruik van geloof nou gebruik om ons glo in God te beskryf. Matt. 8 beskryf die geloof van ‘n man wat nie ‘n israeliet is nie. In Christus se woorde: “Ek sê vir julle: By niemand in Israel het ek so ‘n groot geloof gevind nie.” Watter aantuiging is dit nie teen die Israeliete nie? Ook in Lukas 18: 8 vra Christus die vraag: “Sal die Seun van die mens, wanneer Hy kom, geloof op aarde vind?”

Is dit in ons mag om te glo. Is dit uit ons eie sterkte wat ons tot geloof kom? 1 Pet. 1: 5 stel dit duidelik. Dis deur die krag van God dat ons geloof het en dat dit bewaar word deur die krag van die Heilige Gees wat in ons woon. Uit onsself is ons tot niks in staat nie. Met die gelykenis van die saaier, en die saad wat op verskillende plekke val (Matt 13:1-9; Mark. 4: 1-9; Luk. 8: 4-8) vra Christus dat ons moet luister na sy woorde. Almal hoor maar verstaan nie, of sommiges begin groot en vol entoesiasme, maar die habitat of groeiplek is nie ideaal nie.

Jesus maan ons ook om soos kinders te glo. Maar tog is dit net waar die saad op vrugbare grond geval het wat die saad van geloof vrugbaar groei. Elkeen van ons wat glo dat Jesus die Christus is, het die belofte dat ons uit God gebore is, en elkeen van ons wat die Vader liefhet, moet ook almal lief he wat uit Hom gebore is (1 Joh. 5:1). As jy met jou mond bely dat Jesus die Here is, en jy glo met jou hele hart dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy verlos word. (Rom. 10: 9). Christus vra aan Thomas: “Glo jy omdat jy My gesien het? Gelukkig is hulle wat nie gesien het nie, en tog tot geloof gekom het.” (Joh. 20: 29).

Mag elkeen van ons, omdat ons glo dat Jesus Christus vir ons sondes gesterf het, ten spyte van die feit dat ons dit nie beleef of gesien het nie, deur die Krag van die Heilige Gees van God die Vader vir die verlossing bewaar bly.

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Oordeel en vergifnis

“Want as julle die mense hulle oortredings vergewe, sal julle hemelse Vader julle ook vergewe. Maar as julle die mense nie vergewe nie, sal julle Vader julle ook nie julle oortredings vergewe nie.”
Matt. 6: 14-15

Wie van ons het nie al mense wat ons reken is nie in ons klas, of hoort nie in ons geselskap nie, net eenvoudig geïgnoreer, en soos die verhaal van die barmahartige Samaritaan (Luk. 10: 25-37) net eenvoudig ver verby gehou, sodat ons tog net nie met die seer, pyn en smart van die ander betrokke hoef te raak nie. Ons is so besig met netelighede, wat ons as mens belangrik ag, dat ons net eenvoudig nie tyd het vir iemand wat dalk meer van ons tyd nodig mag kry, as wat ons bereid is om te gee nie.

Om iemand te ignoreer, is een vorm van oordeel oor ‘n ander, wat ons as ons reg beskou. As ek iemand nie ‘raaksien’ nie, kan niemand my tog kwalik neem as ek nie help nie. Selfs as dit een van jou familie is, is dit soveel makliker. Jy ignoreer daardie mens of kyk af op so iemand, en in die proses fel jy eintlik ‘n oordeel oor jouself. Maar Prediker waarsku ons dat God elke mens sal oordeel, want Hy is alomteenwoordig en ken ook ons gedagtes. (“Want oor elke daad sal God self oordeel, oor alles wat verborge is, of dit goed is of kwaad. Pred. 12: 14.)

In Psalms word mense wat hulleself as ‘magtig’ reken gewaarsku teen geweld en onreg.(“Magtiges, is julle werklik besig met regspraak, oordeel julle mense billik? Selfs in julle harte beoefen julle onreg; in die land maak die geweld van julle hande vir julle die pad skoon.” Psm. 58: 2-3). Hulle wat misdaad en oorloë gebruik. Dit kom egter baie nader aan ons wanneer Maleagi ons waarsku oor wat God se oordeel kan inhou wanneer ons nie gehoor gee aan Sy oproep om ons oor ander te ontferm nie. (“Ek sal na julle toe kom vir die oordeel en Ek sal sonder om te huiwer ‘n getuie wees teen towenaars, egbrekers en wie vals sweer; teen hulle wat dagloners, weduwees en vaderlose kinders verdruk en hulle wat vreemdelinge wegwys en nie ontsag vir my het nie,” sê die Here, Heerser oor alle magte.” Maleagi 3: 5)

Ons kan ook soos in die gebed van Ps 119: 66 (“Leer my goeie oordeel en kennis, want ek vertrou op die Here,volgens u woord.”) van die Here vra om ons insig en goeie oordeel te gee. Sal ons soos Samuel kan vra dat God sal oordeel, en dat ons nie ons eie hand teen iemand sal lig om oordeel te fel nie (1 Sam 24:13)? Sodat ons kan voldoen aan die vereiste van Matt 7: 1-2 (“ Moenie oordeel nie, sodat julle nie geoordeel word nie. Want met die maat waarmee julle meet, sal vir julle afgemeet word.”). Ons kan net bid dat soos in die dae van Hiskia, ons, ons sal verootmoedig, sodat die toorn van die Here nie teen ons sal voortduur nie. (2 Kronieke 32:26) “

Christus self noem in Joh. 5: 30 dat Hy kan oordeel, omdat Hy die wil van God nastreef (“Uit Myself kan Ek niks doen nie. Ek oordeel volgens wat Ek hoor, en my oordeel is regverdig, omdat Ek nie my wil nastreef nie, maar die wil van Hom (God) wat my gestuur het.”) Christus kan vergewe omdat Hy ons harte ken (1 Kon 8:39; Matt 18). In Kol. 3: 13 word ons gemaan om mekaar te verdra en, as enigiemand ‘n klagte teen iemand anders het, mekaar te vergewe . Net Soos die Here ons vergewe het, so moet ons ook vergewe, tot selfs sewe maal ‘n dag (Luk 17:3-4).

Daar is egter ‘n uitsondering op hierdie vergifnis beleid van God, soos duidelik in Markus genoem word. Alle sondes en lasteringe sal vergewe word, maar enige lastering teen die Heilige Gees, sal skuldig wees tot in alle ewigheid en sal geen vergifnis kry nie. (“Ek sê vir julle: Alle sondes en lasteringe wat mense ook al uitgespreek het, sal hulle vergewe word, maar wie teen die Heilige Gees laster, kry tot in ewigheid geen vergewing nie, maar bly skuldig aan ‘n ewige sonde.” (Mark 3: 28-29).

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Waarvan is jou hart vol?

“Maar U Here, U ken my; U sien my en toets of my hart by U is…”
Jer. 12: 3

Uit Matt 4: 4 (“Want waar die hart van vol is, loop die mond van oor”) weet ons dat ons nie dit waarvan ons hart vol is kan verborge hou nie. Dit kom soos ‘n stroom water uit, wat onkeerbaar vloei. Mattheus waarsku ons ook dat dit nie is wat ons eet wat ons onrein maak nie, maar wat by die mond uitgaan (Matt 15: 11). Ons woorde kom uit ons hart (Matt 15: 18), en dit is hierdie woorde wat kwetsend is, of vir die wêreld om jou wys waarvan jou hart vol is.

Ons moet soos Dawid dit van die Here smeek om die vermoë te hê om insig te hê en ‘n fyngevoelige instelling te ontwikkel vir ander mense se seerkry; en om ons sodoende te weerhou van negatiewe kommentaar, ongeag die gehoor of selfs ter wille van die hoorders. Dawid maan ons in Ps. 39: 2 om ons tonge van sondige uitsprake te weerhou. Ons moet ‘n wag voor ons monde plaas wanneer godeloses in ons teenwoordigheid is, want dit is hulle wat ons woorde sal verdraai en teen ons gebruik. Dawid stel dit so mooi in Ps 141: 3 ( “Here, plaas ‘n wag voor my mond, bewaak die deur van my lippe.”).

In Pred. 5: 5 en Pred. 10: 12 word ons gemaan dat die woorde uit die mond van ‘n wyse guns bring, en die lippe van ‘n dwaas hom oorweldig. So dikwels besef mens dat mense onnadenkend uitlatings maak wat die hart se volheid luidkeels uitskree, en die aanhoorders soms stom laat oor die onvanpaste woorde. Dit skrei soms van die onvermoë van die spreker om te besef dat wat so pas geuiter is wys waarvan die hart van vol is…wat nie aanneemlik voor God of mens is nie.

Ons kan net vra dat God ons harte sal vul met Sy wysheid, sodat my mond sal vol wees van die lof van die Here, die Vader die Seun en die Heilige Gees, sodat elkeen van ons net die hele dag lank vol heerlikheid vir hierdie asemrowende, genadige skepper kan wees (soos in Ps 71: 8). Laat ons harte en monde oorloop van die liefde en begrip vir ander, mans vroue, minder bevoorregtes, weduwees en wees. Vul jou hart met vreugde want die Skepper leef en regeer, en is altyd in beheer!

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: “Hou God van jou? “

“Want so lief het God die wêreld gehad dat Hy sy unieke Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê. God het immers nie sy Seun na die wêreld gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom verlos kan word.”
Joh. 3: 16-17

God het ons onvoorwaardelik lief. Dit weet ons virseker. Hierdie twee bekende verse in Johannes 3 kan ons koester en vashou. Iemand vra toe of dit ook beteken dat God van ons hou? Dit is ‘n eg menslike vraag. Ouers is dikwels onvoorwaardelik lief vir hul kinders, maar beteken dit dat hulle noodwendig van elkeen van hulle kinders hou? Ons word ook voor die “jy moet jou medemens lief hê soos jouself” vereiste geplaas. Kan ons hulle lief hê, maar nie van hulle hou nie?

Persoonlik glo ek dis een van daardie dinge wat moeilik is om te oorkom. In ons menslike swakheid is daar so dikwels mense wat jou ontstel, wat jy nie heeltemal en volkome kan aanvaar as vriende nie. Wat net anders is as jy; wat die lewe anders benader; wat baie ander waardes belangrik ag en wat nie vir jou belangrik is nie, dus ontstaan daar uit ons menslike perspektief die gevoel van afkeur, of die gedagte ‘nie hou van nie’. Dis deel van ons menslike stryd.

God beloof ons egter dat Hy ons so lief het, dat Hy selfs bereid was, en wel van die begin af, om sy Seun vir ons op te offer. Vanuit ‘n menslike perspektief voel dit soms onmoontlik om dieselfde te voel en omdat elkeen van ons weet hoe ver ons te kort skiet, ontstaan hierdie gedagte dat God dalk nie eintlik van elkeen van ons kan hou nie. Persoonlik dink ek egter dat God ons so lief het dat God het ons van die begin van elkeen van ons se bestaan, reeds beplan hoe ons sal wees. Hy het ook elkeen van ons op ‘n unieke vormingstog geplaas, sodat ons by Sy Plan kan inpas, daar waar Hy ons nodig het.

Ek glo vas dat God ons onvoorwaardelik lief het net soos ons is, met elkeen se eie unieke, soms eienaardige, persoonlikhede. Hy is die pottebakker, en ons die klei. Hy het ons so gevorm soos wat ons is. Daarom hou Hy van elkeen van ons, net soos ons is. Daarom het Hy Jesus Christus na hierdie aarde gestuur om vir ons sondes te sterf en op te staan, sodat die dood oorwin kon word. God die Vader hou so baie van ons dat Hy ook die Heilige Gees gestuur het om elkeen van ons, elke dag, by te staan totdat ons Hom van aangesig tot aangesig sal kan sien.

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Hoe oordeel jy?

“Die Here het vir Jona gesê: “Jy is besorg oor die Komkommer plant waarvoor jy nie gewerk het nie en wat jy nie versorg het nie. Dit het oornag opgekom en oornag is dit dood. Maar ek mag nie besorg wees oor die groot stad waarin daar meer as duisend mense is wat nie weet wat reg of verkeerd is nie, en ook nog baie diere?”
Jona 3: 10-11

So pas het ek ‘n boek voltooi met die naam ‘Hideaway’, of Wegkruipplek as on dit direk sou vertaal. Dit het gegaan oor ‘n afgeleë dorp waar daar lekker wegkruip geleentheid was. ‘n Dorp waar almal kerk toe gegaan het, maar waar daar ook baie geveinsde Christene was, wat meer skade as goed doen aan die gemeenskap van gelowiges. Mense wat ook die geestelike soekende mense genoeg afgeskrik het dat hulle hulleself liewer wou distansieer van enigiets wat te doen het met die kerk. Jona mense. Mense wat dink hulle kan oordeel oor ander, en wat nie kan wag om die oordeel voltrek te sien nie.

Wanneer ons egter hierdie twee verse in Jona lees ruk dit mens tot stilstand. Is dit vir ons as mense om ‘n oordeel oor ander te fel? Het ons die reg om die vergifenis wat God aan ander bewillig het, te stop? Kan ons ongelukkig wees oor ‘n ander, ongeag waar hulle vandaan kom, se redding?

Die een sê-ding in die boek wat my getref het was iets wat ‘n opregte Christen vir ‘n ander soekende persoon gesê het: “Moenie God se kerk oordeel na aanleiding van mense se dade nie, oordeel die kerk van God na aanleiding van God se dade!” Dit pas so mooi aan by hierdie twee verse uit Jona. God se reddende genade moet ons in verwondering laat, en nie in sak en as dompel, omdat ons as mense, in ons menslike swakheid voel dat ‘n ander nie verdien om gered te word of goed genoeg is vir die reddende genade van God nie. Hoe oordeel jy? Of dit die kerk of die ander mense om jou is, sien jy die werk van God raak, en besef jy dat jy nie ‘n aandeel het in die redding van ‘n ander nie, maar dat dit God, die Vader, Seun en Heilige Gees is wat aan werk is. Werk wat nie gestop kan of sal word nie…tot aan die voleinding van die wêreld!

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Lig in die duisternis.

“In Hom was daar lewe, en dié lewe was die lig vir die mense. Die lig skyn in die duisternis, die duisternis kon dit nie uitdoof nie’”
Joh. 1: 4-5

Nou na die Drie-Eenheid Sondag bly ons steeds in dankbaarheid oor die genade van die Vader, wat van ewigheid af daar was. Wat ons so lief het dat Hy sy eniggebore Seun gestuur het om vir ons te sterf. Hy wat vir ons lewe gebring het. Hierdie lewe wat vir ons as mense die lig is. ‘n Lig wat geen duisternis kan uitdoof nie. Die Engelse NJ vertaling stel dit ook mooi: “The light shines in the darkness but has not understand it” Joh. 1: 5. Mense wat in die duisternis leef kan nie verstaan nie.

Lees meer “Stof tot nadenke: Lig in die duisternis.”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: “Jesus Christus alleen…”

“Ek het self ook nie geweet Wie Hy is nie, maar God wat my gestuur het om met water te doop, het vir my gesê : ‘Die Een op wie jy die Gees sien kom en bly, dit is Hy wat met die Heilige Gees doop. Ek het dit self gesien, en daarom getuig ek: Hy is die Seun van God’”
Joh. 1: 33-34

Die herinnering aan die uitstorting van die Heilige Gees is nou weer agter ons, en met die reeks wat ons in Groot Brakrivier beleef het is ons herinner daaraan dat ons deur die Heilige Gees se aanraking nuwe mense, met nuwe prioriteite sal word. Dat die goue draad van God se beplanning van wat hier gebeur dwarsdeur die Bybel beskryf word. Die lewe staan nie stil nie en ons word dikwils weer vasgevang in ons alledaagse bedrywighede.

Lees meer “Stof tot nadenke: “Jesus Christus alleen…””
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: “Paulus en Timoteus se gebed”

“God is my getuie, Hy weet hoe ek na julle almal verlang met die liefde van Christus Jesus in my hart. Ook bid ek dat julle liefde al hoe meer sal toeneem in begrip en fyn aanvoeling, sodat julle die dinge sal kan onderskei waarop dit werklik aankom. Dan sal julle op die dag wanneer Christus kom, onberispelik en sonder blaam wees”
Fil. 1: 9-10

Ons is in ‘n tyd van Pinkster en met gebed en in afwagting op die herinnering aan die kragtige werking soos met die uitstorting van die Heilige Gees beleef is in die Bybelse tyd. Elke jaar word dit met nagmaal afgesluit.

Lees meer “Stof tot nadenke: “Paulus en Timoteus se gebed””
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: “Hoe kyk jy na alles?”

“Die lamp van die liggaam is die oog. As jou oog goed is, sal jou hele liggaam lig hê. Maar as jou oog sleg is, sal die hele liggaam sonder lig wees. As die lig in jou donker is, hoe donker moet dit nie wees nie!”
Matt 6: 22-23

Hoe kyk jy na alles om jou? Sien jy die mooi en die goeie raak, of vind jy fout met alles om jou. Is die lig in jou gedoof, sodat jy net altyd die slegte raak sien. Sodat niks anders as kritiek by jou opkom, wanneer jy na enigiets kyk nie. Beide Mattheus en Lukas (Luk. 11:34-36) noem hierdie lig en duisternis wat deur Christus beskryf word in die Bergpredikasie.

Lees meer “Stof tot nadenke: “Hoe kyk jy na alles?””
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: God se Gees

“Dit is die Gees wat iemand lewend maak; die mens self kan dit nie doen nie. Wat Ek vir julle gesê het, kom van die Gees.”
Joh. 6: 63

In die geskrewe woord van Johannes, die geliefde dissipel van Christus, word Christus se eie woorde weergegee. Christus wat ons verseker dat ook Hy self het onder die leiding van die Gees hierdie aarde bewandel het. Dit is nie vir ons mense moontlik om deur eie wil of krag vir ander mense te probeer lief wees en die wet te onderhou nie nie.

Lees meer “Stof tot nadenke: God se Gees”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Uitvoering van God se wet…

“Die liefde doen die naaste geen kwaad aan nie. Daarom is die liefde die volle uitvoering van die wet.”
Rom. 13: 10

Paulus skryf in Rom. 13: 8-14 dat deur jou medemens lief te hê voldoen jy aan al die vereistes van die wet. Kan dit so maklik wees. Volgens Paulus is die hele wet saamgevat en sal ons oor geen een van die voorskrifte struikel as ons in liefde ons daaglikse pad wandel nie. Struikel ons nie telke male deur hierdie eenvoudige konsep nie. As ons mekaar liefhet, sal ons net die beste vir die ander wil hê. Ons sal hulle nie veroordeel vir hulle swakhede nie. Ons sal ten goede bydrae deur al ons dade en hantering van diesulkes wat swaar kry en swak is, wanneer ons aan ‘n ander doen soos ons graag aan onsself gedoen wil hê.

Lees meer “Stof tot nadenke: Uitvoering van God se wet…”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Die lig van God

“God wat gesê het: “Laat daar lig skyn uit die duisternis,” het ook in ons harte ‘n lig laat skyn om ons te verlig met die kennis van die heerlikheid van God, wat van Jesus Christus uitstraal.”
2 Kor. 4: 6

God wat Hom oor ons ontferm het, en wat Sy Seun gestuur het om vir ons sondes te sterf en die dood te oorwin, het daardeur die lig in ons harte aangesteek deur die Heilige Gees. Dis hoekom ons nie moedeloos hoef te word nie. Dis hoekom ons verkeerde praktyke vermy. Dit wat nie die lig van God uitdra nie, het geen plek in ons lewe nie.

Lees meer “Stof tot nadenke: Die lig van God”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Vrede van God

“God wat vrede gee, het ons Here Jesus wat deur die bloed van die ewige verbond die groot Herder van sy kudde is, uit die dood teruggebring.”
Heb. 13: 20

Dis God wat vrede in ons gemoed as genadegawe gee. Die Vader wat ons so lief het dat Hy ons nie wil laat verlore gaan nie. Hy wat dit gewil het dat ons deur die Heilige Gees bygestaan word en daagliks toegerus word, sodat ons Sy wil kan doen. Dis nie uit ons eie krag of sterkte nie. Die herinnering aan die uitstorting van die Heilige Gees wat ons in Pinkster gedenk, is ook een van die belangrike, deur Christus beloofde gebeurtenisse, waarsonder ons nie onder God se leiding kan bly nie.

Lees meer “Stof tot nadenke: Vrede van God”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Geniet hierdie dag!

“Waar die wil van die Here nie bekend gemaak word nie, verwilder ‘n volk; dit gaan goed met met elkeen wat die wet van die Here onderhou.”
Spr. 29: 18

Jesus Christus het opgestaan uit die dood, waarvoor hoef ons dan te vrees. Ons wat bevoorreg was om in hierdie land groot te word, waar ons blootgestel en vrylik die wil van die Here kon beleef, ons kan elke dag geniet. Sien die dinge raak wat God aan jou gee. Besef die wonder van Christus se opstanding. Waardeer elke genade gawe; elke natuur wonder; elke vriendelike glimlag en groet.

Lees meer “Stof tot nadenke: Geniet hierdie dag!”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Wie kies jy?

“…want hulle het verkies om liewer deur mense geëer te word as deur God.”
Joh. 12: 43

Jesus Christus roep uit in Joh. 12: 44-46 “Wie in My glo, glo nie net in my nie, maar ook in Hom wat my gestuur het. En wie My sien, sien ook Hom wat My gestuur het. Ek het as die lig na die wêreld toe gekom, sodat die wat in my glo, nie in die duisternis sou bly nie.”

Jesus Christus het deur elke moontlike helse kondisie gegaan hier op aarde sowel as om vir ons sonde te sterf aan die kruis. Die mense wat hom kort voor Sy dood met eer en gejuig ontvang het toe hy met die donkie in Jerusalem ingery het het, het hom kort daarna uitgejou en veragtend behandel, net soos ons mense so goed weet hoe om te doen. Sien ons dit nie so dikwels in hierdie lewe nie.

Lees meer “Stof tot nadenke: Wie kies jy?”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Kinders van die Vader

“Maar Ek sê vir julle: Julle moet julle vyande liefhê, en julle moet bid vir dié wat vir julle vervolg. Sodat julle kinders kan wees van julle Vader in die hemel.”
Matt. 5: 44-45

In die Lydenstyd weet ons dat God se offer in Jesus Christus ons vrymaak van die sonde. Die vraag wat is my reaksie op wat God vir my gedoen het. Die bergpredikasie in Matt. 5 het ‘n baie lang lys van toepaslike dinge waarmee ons ons aanvaarding van Christus se offer kan uitleef. Dit is nie so maklik om Christus te volg in ‘n sosiale wêreld, waar mamon aan die orde van die dag is nie. Waar mense oënskynlik floreer terwyl hulle God en sy voorskrifte negeer.

Lees meer “Stof tot nadenke: Kinders van die Vader”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: God se Offer

“God het nie sy Seun na die wêreld toe gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar sodat die wêreld deur Hom gered kan word.”
Joh. 3: 17

In Lydenstyd is die offer wat God bereid was om te bring, gedurig in ons gedagtes. Hy het ons so lief gehad (Joh. 3:16) dat Hy sy Seun gestuur het, nie as oordeel nie, maar om ons, sy skepsels, vir wie hy so liefhet, te red van die ewige dood.

Lees meer “Stof tot nadenke: God se Offer”
Privaatheidsbeleid Trots aangedrewe deur WordPress