Etiket: Stof tot nadenke

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Stap saam met Christus!

“Ons word al meer verander om aan die beeld van Christus gelyk te word. Die heerlikheid wat van ons uitstraal, neem steeds toe. Dit doen die Here wat die Gees is.”

2 Kor. 3: 1883

Glo deur saam te stap met Christus

In die tyd van Jesus Christus hier op aarde, was daar menige mense wat die wonderlike voorreg beleef het om Hom persoonlik te ken. Hulle het elke dag saam met Hom geleef en gewandel in die jare wat Hy tot voorbereiding van Sy kruisdood was. Vir hulle was dit ‘n onvergeetlike belewenis. Die belewenisse was asemrowend, soos die stap op die rowwe see, en tog was Hy altyd gerustellend. Vir hulle was dit soms onverstaanbare gebeure en vertellinge. Die belewenisse het hulle tot geloof in Hom gebring, en Later kon hulle baie vertellinge en getuienisse beter verstaan.

Dan was daar menige ander wat lewensveranderende ontmoetings met Jesus Christus gehad het, soos bv. die blinde man wat weer kon sien. Of die Samiritaanse vrou, waar haar hele lewe verander is. Dit was, en is nog steeds, die effek wat Jesus Christus op almal gehad het. Niemand kan onaangeraak bly nie.

Daar was ook die menigtes wat na Jesus Christus se leerstellinge en getuienisse geluister het. Die verdeling van die brood en vis, is hiervan ‘n wonderlike voorbeeld.

Daar was ook dikwels twyfel onder Sy navolgelinge, wanneer hulle nie verstaan het waarna Hy verwys nie. Maar Christus maak dit duidelik dat dit net deur die Gees is, dat iemand na Hom toe kan kom.

Teksverse:

“Die volgende dag het Johannes (die Doper) en twee van sy dissipels weer daar gestaan. Toe Jesus verbyloop, het hy stip na Jesus gekyk en gesê: “Kyk, die Lam van God!” Die twee dissipels het hom dit hoor sê, en hulle het Jesus gevolg.” (Joh. 1: 35-3720);

“Die volgende dag het Jesus besluit om na Galilea te gaan, en toe Hy Filippus teëkom, sê Hy vir hom: “Volg My!”” (Joh. 1: 4320);

“Daar was ‘n man uit die geledere van die Fariseërs met die naam Nikodemus, ‘n leier van die Jode. Hy het in die nag na Jesus gekom en vir Hom gesê: “Rabbi, ons weet dat u ‘n leermeester is wat van God gekom het, want niemand kan hierdie tekens wat u verrig as God nie met hom is nie.”” (Joh. 3: 1-220);

“”Hier is ‘n seun wat vyf garsbrode en twee visse het, maar wat is dit vir so baie mense?” Jesus het gesê: “Laat die mense sit.” Daar was baie gras op die plek. Toe die mans gaan sit – hulle was ongeveer vyfduisend in getal. Toe het Jesus die brode geneem, en nadat Hy die seëngebed uitgespreek het, het Hy dit laat uitdeel aan dié wat daar gesit het, en ook van die visse laat uitdeel, soveel as wat hulle wou hê.” (Joh. 6: 9-1120);

“Toe hulle sowat vyf-en-twintig tot dertig stadion ver geroei het, sien hulle Jesus op die see loop en tot naby die boot kom, en hulle het bang geword. Maar Hy sê vir hulle: “Dit is Ek; moenie langer bang wees nie.”” (Joh. 6: 19-2020);

“Verder het Hy gesê: Niemand kan na My toe kom as dit nie deur die Vader aan Hom gegee is nie.” (Joh. 6: 6520)

Glo die Woord

Johannes maak dit baie duidelik vir ons dat ons in die Woord van God moet glo. Niks wat bestaan, het nie deur God die Vader ontstaan nie. Jesus Christus is na hierdie wêreld gestuur, sodat ons mense kan leef. Dit omdat die Vader ons so lief gehad het!

Daar is geen twyfel dat Jesus Christus hierdie aarde bewandel en hier geleef het. Daarvoor is daar te veel getuies wat dit in daardie tyd beleef het. Ook die feit dat Hy uit die dood opgestaan het, is deur te veel mense beleef.

Daarom kan ook ons getuig dat ‘Christus wel opgestaan het!’ Ons kan ons dus gelukkig ag, omdat ons nie fisies daar was om ‘n pad met Jesus te loop nie, maar tog deur die Heilige Gees gedring is om te glo.

Teksverse:

“In die begin was die Woord, en die Woord was by God, en die Woord was self God. Hy was in die begin by God. Alles het deur Hom ontstaan, en sonder Hom het selfs nie een ding wat bestaan, ontstaan nie. In Hom was lewe, en dié lewe was die lig vir die mense. En die lig skyn in die duisternis, en die duisternis kon dit nie uitdoof nie.” (Joh. 1: 1-520);

“Toe sê Jesus vir hom: “Glo jy omdat jy My gesien het? Gelukkig is hulle wat nie gesien het nie. En tog tot geloof gekom het.” (Joh. 20: 2920);

“Hom het julle lief, al het julle Hom nie gesien nie; en al sien julle Hom nie nou nie, glo julle in Hom, en jubel julle met ‘n onuitspreeklike en heerlike blydskap.” (1 Pet. 1: 820);

“Jesus het nog baie ander tekens voor sy dissipels gedoen wat nie in hierdie boekrol geskryf staan nie. Hierdie dinge is egter neergeskryf sodat julle kan glo dat Jesus die Christus is, die Seun van God, en dat julle deur te glo, die lewe in sy Naam kan hê.” (Joh. 20: 30-3120);

“Dit het ek aan julle geskryf sodat julle kan weet dat julle die ewige lewe het, julle wat in die Naam van die Seun van God glo.” (1 Joh. 5: 1320)

Stap elke dag saam met Christus!

God die Vader het ons by Jesus se doop verseker, dat Hy Sy Unieke Seun is, wat Hy lief het. Jesus self het telkemale mense wat Sy pad gekruis het, verseker dat Hy die Messias is. Laat ons ook soos die blinde man uitroep: “Ek glo Here!”

Laat ons elke, enkele dag, die pad in gees saam met Christus stap. Dan sal ons al hoe meer na Sy beeld omvorm word. Dan sal die wêreld kan sien, en weet, dat ons ook vandag en nou, Christus navolgers is. Sodat ons ook waarlik kan lewe!

Teksverse:

“Daar kom egter ‘n tyd, en dit is nou, dat die ware aanbidders die Vader in gees en waarheid sal aanbid, want die Vader wil juis sulke aanbidders hê. God is Gees, en wie Hom aanbid, moet in gees en waarheid aanbid. Die vrou sê vir Hom: “Ek weet die Messias kom wat Christus genoem word. Wanneer Hy kom, sal Hy alles aan ons bekend maak” Jesus sê vir haar: “Ek Is, is die Een wat met jou praat.”” (Joh. 4: 23-2620);

“Jesus het gehoor dat hulle hom uitgeban het, en toe Hy hom raakloop, het Hy gevra: “Glo jy in die Seun van die Mens?” Hy het geantwoord: “Wie is Hy, Meneer, sodat ek in Hom kan glo?” Jesus het vir Hom gesê: “Jy kyk na Hom. Hy wat met jou praat, dit is Hy. Toe sê hy: “Ek glo Here!” En hy het Hom aanbid.” (Joh. 5: 37-3820)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Oorwinning!

“Aan hulle het Hy, ná sy lyding, deur talle tekens getoon dat Hy leef, toe Hy oor ‘n tydperk van vertig dae aan hulle verskyn en met hulle oor die sake van die koninkryk van God gepraat het.”

Hand. 1: 320

Die leë graf

Vandag vier ons weer die leë graf. Dit is die punt waar Jesus Christus oor die dood die oorwinning behaal het. Na Sy lydensweek van smaad, hoon, bespotting en dood aan die kruis, het Hy uit die dood opgestaan. Dit is hierdie oorwinning oor die dood, waar Jesus Christus dit vir ons elkeen moontlik gemaak het om gered te word!

Dit is ‘n historiese feit dat Christus opgestaan het. Hy het aan menige mense verskyn, en weereens vir hulle geleer in die veertig dae na Sy opstanding.

Teksverse:

“Hy sal die dood vir ewig verswelg; my Heer, die Here, sal die trane van alle gesigte afvee. Die bespotting van sy volk sal Hy van die hele aarde af verwyder. Ja, die Here het gespreek. Hulle sal op daardie dag sê: ”kyk, dit is ons God op wie ons gewag het, en Hy het ons gered; dit is die Here op wie ons gewag het! Laat ons jug en bly wees oor sy redding.” (Jes. 25: 8-920);

“Toe antwoord die engel die vrou en sê: “Moenie langer bang wees nie, want ek weet julle soek Jesus, die gekruisigde. Hy is nie hier nie, want Hy is opgewek, soos Hy gesê het. Kom kyk na die plek waar Hy gelê het, en haas julle en gaan sê vir sy dissipels, ‘Hy is opgewek uit die dood!’” (Luk. 2: 29-3020);

Verskynings

Maria Magdalena, was die eerste wat besef het dat Christus nie in die graf is waar Hy begrawe is nie. Hier het Hy aan haar verskyn en sy het besef dat dit Hy is wat haar stuur om vir die dissipels te gaan vertel.

Die Emmausgangers het Christus langs die pad gekry, en hulle het Hom eers herken as die afgestorwe Christus toe hy vir hulle weer die brood gebreek het, nadat hulle daarop aangedring het dat Hy by hulle oorbly.

Die dissipels was liggelowig nadat die vroue vir hulle kom vertel het dat Christus opgestaan het. Petrus en Johannes het hulle ook na die graf gehaas, en alles net so gekry soos die vroue aan hulle vertel het. Daarna het Christus aan hulle verskyn.

Dit was nie die enigste keer nie. Hy het verskeie kere aan hulle verskyn in die veertig dae vanaf die opstanding tot by die hemelvaart.

Dit is dus waarlik waar dat Christus wel opgestaan het!

Teksverse:

“Met vrees en groot blydskap het hulle haastig van die graf af weggegaan en gehardloop om die boodskap aan sy dissipel oor te dra. Onverwags het Jesus hulle tegemoet gekom en gesê: “Gegroet!” Hulle gaan toe nader, gryp sy voete en aanbid Hom. Daarop sê Jesus vir hulle: “Moenie langer bang wees ie. Gaan sê vir my broers dat hulle na Galilea moet gaan – daar sal hulle My sien.” (Matt. 28: 8-1020);

“Hierna het Hy in ‘n ander gestalte aan twee van hulle versksyn terwyl hulle op pad was na die platteland. Hulle het dit vir die res gaan vertel, maar dié het hulle ook nie gelo nie.” (Mark. 16: 1220);

“Toe sê Hy vir hulle: “O, julle wat so sonder begrip is, met harte wat traag is om alles te glo wat die profete gesê het! Moes die Christus nie hierdie dinge ly en in sy heerlikheid ingaan nie? Hierna het Hy begin om al die Skrifte oor Hom, vanaf Moses en die profete, vir hulle uit te lê. ” (Luk. 24: 25-2720);

“Hulle het onmiddelik opgestaan en na Jerusalem teruggekeer, waar hulle die elf, en die ander saam met hulle, bymekaar gevind het. En hulle het gesê: “Die Here is werklik uit die dood opgewek en het aan Simon verskyn. Hulle verduidelik toe wat op die pad gebeur het, en hoe Hy met die breek van die brood aan hulle bekend geword het.” (Luk. 24: 33-3520);

“Aan hulle het Hy, ná sy lyding, deur talle tekens getoon dat Hy leef, toe Hy oor ‘n tydperk van vertig dae aan hulle verskyn en met hulle oor die sake van die koninkryk van God gepraat het.” (Hand. 1: 320);

Oorwinning!

Deur hierdie wonderlike gawe van oorwinning het Jesus Christus, ons Verlosser, die sonde finaal oorwin. Die dood is sonder twyfel oorwin. Dit vra van ons om standvastig en onwrikbaar in geloof, en in dankbaarheid, voor God die Vader te leef.

Laat ons geloof, onder leiding van die Heilige Gees, ook vir ons die oorwinning behaal in die oorwinning van Jesus Christus.

Teksverse:

“En wanneer hierdie verganklike met onverganklikheid en hierdie sterflike met onsterflikheid beklee word, sal die woord wat geskryf staan, vervul word. “Die dood is verslind in oorwinning.” “Dood waar is jou angel?” Die angel van die dood is die sonde, en die krag van die sonde lê in die wet. Maar aan God die dank, wat aan ons die oorwinning gee deur ons Here Jesus Christus. Daarom, my geliefde broers, wees standvastig en onwrikbaar, en wy julle ten volle aan die werk van die Here, omdat julle weet dat julle arbeid in die Here nie tevergeefs is nie.” (1 Kor. 15: 54-5820);

“Elkeen wat glo dat Jesus die Christus is, is uit God gebore, en elkeen wat die Vader liefhet, het ook almal lief wat uit Hom gebore is. Hieraan weet ons dat ons die kinders van God liefhet: wanneer ons God liefhet, en sy gebooie nakom. Want dit is die liefde vir God, dat ons sy gebooie onderhou, en sy opdragte is nie ‘n swaar las nie; want elkeen wat uit God gebore is, oorwin die wêreld; en dit is die oorwinning wat die wêreld oorwin – ons geloof.” (1 Joh. 5: 1-420)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Vir elkeen!

“Elke woord van God is betroubaar; Hy beskerm dié wat by Hom skuil.”

Spr. 30: 583

God se beloftes

Wanneer God ‘n belofte maak, is Sy ja ja, en Sy nee nee. Dit is die Een wat ons kan vertrou. Beide Dawid en Salomo het hierdie waarheid ervaar en dit is daarom vir ons in die Bybel opgeteken.

Selfs, die twee swanger vrou, Elizabeth en Maria, het geglo dat God se beloftes aan hulle waar sal word, en dit was so. Dit is die een ding waaraan ons as gelowiges kan vashou. Simeon, wat ‘n gelowige man was en die openbaring deur die Heilige Gees ontvang het, dat hy nie sou sterf voordat hy die Geslafde van die Here sou sien nie, het vasgehou aan hierdie belofte.

Teksverse:

“Ek wil in aanbidding buig na u heilige tempel: ek wil u Naam prys oor u troue liefde, oor u trou; Want U het u beloftes bo al u roem laat uitstyg.” (Ps. 138: 220);

“Die vrees vir mense word ‘n valstrik; maar wie op die Here vertrou, word beskerm.” (Spr. 29: 2520);

“En gelukkig is sy wat geglo het dat die Here se beloftes aan haar vervul sal word.” (Luk. 1: 4520);

“Want hoeveel beloftes van God daar ook mag wees, in Hom is hulle “ja”; daarom sê ons deur Hom “amen” aan God, tot sy eer.” (2 Kor. 1: 2020);

“Nou, Here, kan U u dienskneg in vrede laat sterf, soos U gesê het. My oë het inderdaad u verlossing gesien, wat U ten aanskoue van al die volke bewerk het, ‘n lig wat vir die nasies tot openbaring dien,…” (Luk. 2: 29-3020)

Genadegawe

Hierdie week wat voorlê dink ons weereens aan wat Jesus Christus moes deurmaak vir ons. Dit was vir elkeen van ons die grootste genadegawe. Die intog in Jerusalem op ‘n jong donkie, die vervolging en in hegtenisneming van die onskuldige, en unieke Seun van God, die veroordeling en die kruisdood. Dit het gelei tot die uiteindelike leë graf, opstanding en verheerliking van Christus.

Sonder hierdie liefdesdaad van Jesus Christus, sou daar geen hoop en toekoms vir enigeen van ons wees nie. Ons sou verlate in hierdie wêreld moes voortploeter. Maar Christus se bereidheid om deur hierdie donker ure te gaan, het dit vir ons moontlik gemaak om verlossing te ervaar. Dit is God se genadegawe aan elkeen van ons. Daar is geen groter gawe, as dit nie. Ons word verseker dat die wêreld reeds oorwin is!

Die verlossing gee elkeen van ons vryspraak van ons sondes, wanneer ons Jesus Christus as Verlosser erken en aanvaar.

Teksverse:

“Kyk, daar kom ‘n uur, en dit het reeds aangebreek, dat julle uitmekaar gejaag sal word, elkeen na sy eie huis, en My alleen sal agterlaat. Ek is egter nie alleen nie, omdat die Vader by My is. Dit het Ek vir julle gesê, sodat julle in My vrede mag vind. In die wêreld ervaar julle swaarkry; maar hou moed, Ek het reeds die wêreld oorwin.” (Joh. 16: 32-3320);

“Hulle het uitgeroep: “Geseënd is die Koning, Hy kom in die Naam van die Here! Vrede in die hemel en heerlikheid in die hoogste!”” (Luk. 19: 3820);

“Die volgende dag het die groot skare wat vir die fees gekom het, en wat gehoor het dat Jesus kom, palmtakke gevat en Hom tegemoetgegaan en aanhoudend uitgeroep, “Hosanne! Geseënd is Hy wat kom in die Naam van die Here! En: “Die Koning van Israel!” En Jesus het ‘n jong donkie gekry en daarop gaan sit, soos daar geskryf staan: “Moenie vrees nie, dogter van Sion! Kyk jou Koning kom, Hy sit op ‘n donkievul.” (Joh. 12: 12-1520);

“En die gawe is nie soos die gevolg van een mens se sonde nie; want die oordeel oor een mens se oortreding het tot veroordeling gelei, maar die genadegawe het tot vryspraak van baie oortredinge gelei.” (Rom. 5: 1620)

Vir elkeen!

Hierdie genadegawe is uit Sy liefde deur God vir ons moontlik gemaak. Daar is niks wat elkeen van ons kan doen om verlos te word nie. Elkeen van ons was vervreemd van God, voordat ons Jesus Christus as Verlosser aanvaar het. Maar ons moet glo! Laat ons groei in kennis van God, want daardeur groei ons in geloof. Dan kan ons mekaar ondersteun in geloof en liefde.

Dit alles is vir ons moontlik omdat die Heilige Gees ons lei en help. Ons is nooit alleen nie. Ons hoef nie die pad alleen aan te durf nie. Elkeen van ons kan net in dankbaarheid voor God, die Vader, in nederigheid leef. Laat ons besef dat die ongeëwenaarde genadegawe vir elkeen van ons daar is!

Teksverse:

“…aan dié wat dieselfde kosbare geloof as ons verkry het, deur die geregtigheid van ons God en Verlosser, Jesus Christus: Mag genade en vrede in oorvloed aan julle geskenk word, deur julle kennis van God en van Jesus, ons Here.” (2 Pet. 1: 1-220);

“..sodat elkeen wat in Hom glo, die ewige lewe sal hê. Want so lief het God die wêreld gehad dat Hy sy unieke Seun gegee het, sodat elkeen wat in Hom glo, nie verlore sal gaan nie, maar die ewige lewe sal hê. God het immers nie sy Seun na die wêreld gestuur om die wêreld te veroordeel nie, maar wie nie glo nie, staan reeds veroordeel omdat hy nie in die Naam van die unieke Seun van God geglo het nie.” (Joh. 3: 15-1720);

“Ook julle was voorheen van Hom vervreem, ja, vyandiggesind teenoor Hom, op grond van julle slegte dade; maar nou het Hy julle deur sy menslike liggaam met Hom versoen, sodat Hy julle, deur sy dood, heilig en sonder foute en onberispelik voor Hom kan stel – mits julle in die geloof bly,….” (Kol. 1: 21-2320)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Diensbaar

“Wysheid begin met die dien van die Here; wie die Heilige ken, het werklik insig.”

Spr. 9: 1083

Wat verstaan ons onder diensbaar?

Diensbaar is om gewillig, hulpvaardig en nuttig te wees in die diens van ander. Dit gaan dikwels gepaard met ‘n gesindheid van nederigheid en liefde. Dit beteken om ‘n direkte besluit te neem, om gawes wat jy van God ontvang het, te gebruik om God en medemens te dien. Selfs of juis sonder om erkenning te soek. Dis werklik ‘n moeilike keuse om te maak vir baie van ons. Ons wil almal so graag erkenning hê vir wat ons doen, of dit nou diensbaarheid of enige ander aktiwiteit is waar ons voel dat ons iets beteken.

Moeder Teresa, die rolmodel van diensbaarheid, het dit so goed beskryf: ‘God roep jou nie om ‘n sensasie te word nie, Hy roep jou om ‘n dienskneg te wees.’ Ook die aanhaling van Martin Luther verwoord die konsep van om diensbaar te wees, baie goed. ‘’n Christen is absoluut vry: meester van almal; onderdanig aan niemand. ‘n Christen is ook absoluut gebonde: dienskneg van God en diensbaar aan almal.’

Dit is ‘n opdrag wat ons soms in ons spore laat vassteek. Sal ek dit kan doen? Sal ek iemand anders se behoeftes voor my eie kan stel? God verwag dit egter van ons, en het Sy Seun, Jesus Christus gestuur om die uiterste diensbaarheid vir ons te kom demonstreer.

Teksverse:

“Wie opreg lewe, dien die Here; wie krom paaie loop, het nie eerbied vir die Here nie.” (Spr. 14: 283);

“Wie die Here dien, het daarin ‘n veilige toevlug, en ook sy kinders vind daar skuiling. Wie die Here dien, vind daarin ‘n bron van lewe; en dit laat jou die strikke van die dood ontkom.” (Spr. 14: 26-2783);

Gesindheid

Om diensbaar te wees, moet ons die regte gesindheid kweek. Daar is ‘n anonime aanhaling wat goed verduidelik hoe ons die regte gesindheid kan kry. ‘Die sleutel tot ‘n goeie gesindheid is om God toe te laat om ons gedagtewêreld te beheer, eerder as om ons eie sondige natuur beheer daaroor te gee.’ Ons moet onsself dissiplineer om almeer soos Jesus Christus te word.

Die keuse vir die regte gesindheid, is iets wat ek as mens, elke dag moet kies. Elke uur, elke dag, tussen die dinge wat ek kán doen, wat ek wil doen, en wat ek móét doen. Dis wanneer mens aktief besluit het om jou gesindheid te verander, dat God ons bystaan deur die Heilige Gees. Dan sal ons hierdie gesindheid suksesvol in ons lewens kan kweek.

Dan sal ons al hoe meer soos Jesus Christus kan wees. Dit sal ons help om gewillig, nederig en met liefde, mekaar te dien, sodat die Koninkryk van God uitgebou kan word.

Teksverse:

“Laat dan die gesindheid wat daar in Christus Jesus was, ook in julle wees: Hoewel Hy in die gestalte van God was, het Hy gelykheid aan God nie beskou as iets om aan vas te klem nie, maar Hy het homself daarvan leeggemaak, deur die gestalte van ‘n slaaf aan te neem en aan mense gelyk te word.” (Fil. 2: 5-720)

“Hoewel ek vry is en van niemand afhanklik nie, het ek my aan almal diensbaar gestel om soveel as moontlik vir Christus te wen.” (1 Kor. 9: 1983);

“Maar, noudat julle van die sonde vrygemaak is en diensbaar aan God geword het, lewer julle die vrug van heiligmaking, en die uiteinde hiervan is die ewige lewe.” (Rom. 6: 2220);

“Maar aangesien ons gesterf het, is ons nou vrygestel van die wet waarin ons vasgevang was, sodat ons diensbaar kan wees in die nuwe bedeling van die Gees, en nie in die ou bedeling van die letter van die wet nie.” (Rom. 7: 620);

“Maar ek dissiplineer my liggaam en maak dit diensbaar, sodat ek nie, terwyl ek vir ander gepreek het, dalk self gediskwalifiseer word nie.” (1 Kor. 9: 2720)

Om God te dien

Die belangrikste is egter dat ons al hoe meer diensbaar aan God moet word. Net soos Jesus Christus diensbaar was om vir ons aan die Kruis te kom sterf. God se liefde vir ons is soms vir ons as mense onverstaanbaar, omdat ons so moeilik ander aanvaar en liefhet net soos hulle is. Ons moet egter ons gesindheid verander om meer en meer soos Jesus Christus te word.

Dis eers wanneer ons gesindheid reg is, dat ons volkome aan God en ons medemens diensbaar kan wees. Ons kan ons gesindheid vir ander mense verberg, maar God ken ons harte. Hy is alomteenwoordig en alomsienend. Ons kan nie ons gesindheid vir Hom wegsteek nie.

Om nederig te wees is noodsaaklik om diensbaar te wees. Ons moet gedurig waak, en ook hierin die voorbeeld van Jesus Christus volg. Ons gesindheid, waarmee ons dinge doen, is nie verborge vir God nie. Waak teen geestelike hoogmoed, want dit kan ‘n diensbare mens tot ‘n val bring.

Laat ons uitgaan en diensbaar wees. Allereers diensbaar aan God. In alles wat Hy van ons vra. Daarna sal ons, as gevolg van die verlossende genade van die kruisdood van Christus, en onder leiding van die Heiige Gees, met die regte gesindheid diensbaar kan wees vir ons medemens. Daar waar God ons heen lei.

Teksverse:

“Maar, U, Here, U ken my; U sien my en toets of my hart by U is.” (Jer. 12: 320);

“Maar Jesus het hulle nader geroep en gesê: “Julle weet dat die heersers van die nasies oor hulle baasspeel, en die maghebbers oor hulle gesag uitoefen. So mag dit nie by julle wees nie; maar wie belangrik onder julle wil wees, moet julle dienaar wees, en wie eerste onder julle wil wees, moet julle slaaf wees. Net so het die Seun van die Mens nie gekom om gedien te word nie, maar om te dien en sy lewe as losprys vir baie te gee.” (Matt. 20: 25-2820);

“Maar laat die belangrikste onder julle wees soos die geringste, en die een wat leiding gee, soos iemand wat dien. Want wie is belangriker, die een wat aan tafel aanleun, of die een wat bedien? Is dit nie die een aan die tafel nie? Ek, egter, is tussen julle soos iemand wat dien.” (Luk. 22: 26-2720);

“As iemand My wil dien, laat hy My volg; en waar Ek is, daar sal my dienskneg ook wees. As iemand My dien, sal die Vader hom eer.” (Joh. 12: 2620)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Tevredenheid

1 Tim. 6: 6-820

“Wat wel ‘n groot wins is, is godvresendheid wat met tevredenheid gepaard gaan. Ons het immers niks in die wêreld ingebring nie, en ons kan niks daaruit wegneem nie; maar as ons kos en klere het, laat ons daarmee tevrede wees”

Tevredenheid

Tevredenheid is ‘n toestand van blydskap, vrede en aanvaarding. Dit is ‘n gevoel van vervuldheid, rustigheid en geluk. Dit is ‘n toestand wat ons so dikwels nie vind nie. Ons is so besig om te kyk hoe ander gelukkig lyk, dat ons dikwels nie daardie tevredenheid bereik nie. Ons is te besig om te wens dinge was anders. Tevredenheid is ook ‘n onlosmaaklike deel van dankbaarheid.

Ons kan net tevrede wees, as ons soos Joseph Addison dit so goed stel: ‘Die meeste waarop ons in hierdie lewe kan hoop, is om tevrede te wees met wat ons het.’, deel van ons lewens uitkyk maak. Die lewe van vandag poog gedurig om ons aandag af te lei met mooier, beter, en lekkerder dinge. Alles wat ons nie noodwendig nodig het om aanvaanbaar of gelukkig te wees nie. Dis interessant dat die internet woordeboek ook geluk as sinoniem van tevredenheid uitwys.

Prediker wys ook vir ons uit hoe sinloos die dinge, wat die mens najaag, is. Laat ons poog om tevrede te wees met wat ons het. Dit is so dikwels baie meer as wat ‘n ander het, wat wel in die ware sin van die woord, gebrek lei.

“Omdat sy maag nie tevredenheid ken nie, sal hy nie met sy kosbaarhede wegkom nie. Niks ontkom aan sy vraatsug nie; daarom sal hy nie met sy kosbaarhede wegkom nie.” (1 Pet. 3: 820);

“Ek het gekyk na alles wat gedoen word onder die son: Kyk, dit alles is sinloos, ‘n gejaag na wind. Wat krom is, kan nie reguit word nie; wat ontbreek, kan nie getel word nie.” (Pred. 1: 14-1520);

“Julle leefwyse moet vry wees van geldgierigheid. Wees tevrede met wat julle het, want Hy het gesê, “Ek sal sal jou beslis nie verlaat nie, en jou ook nie in die steek laat nie”…” (Heb. 13: 520)

Om God tevrede te stel

In die Woord van God leer ons dat om God tevrede te stel, baie belangrik is. Dit is wanneer ons in harmonie met die Here leef, en Sy tevredenheid vir ons belangrik is, dat ons volkome tevredenheid en geluk kan vind. Selfs om vrede met jou medemens te kry, moet God tevrede wees met jou lewenspaaie.

Wanneer ons in die hand van God is, en deur Hom goedgekeur is, sal ons ‘n tevredenheid bekom, wat selfs ons eie verstand te bowe gaan. Dan sal ons ook soos Paulus kan sê dat ons praat, nie om mense tevrede te stel nie, maar God alleen. Ons kan mense met mooi praaitjies om die bos lei, maar God ken ons harte. Daar is geen afstand tussen enigeen van ons en God nie.

Laat ons dan in tevredenheid leef, met wat ons het. Laat ons nie die glans en glorie van hierdie wêreld verwar met wat God tevrede stel nie. Ons kan dit nie bereik, sonder God wat ons krag gee nie. Om in nederigheid voor God, die Vader, en met die wete dat Jesus Christus ons verlos het, neer te buig. Dis dan dat die Heilige Gees ons bystaan om die tevredenheid te bereik wat alleen van God kan kom.

Teksverse:

“Wanneer die Here tevrede is met ‘n mens se lewenspaaie, laat Hy selfs sy vyande met hom vrede maak.” (Spr. 16: 720);

“Wie in hulle sondige aard bly, kan God nie tevrede stel nie.” (Rom. 8: 820);

“Danksy die Here stap ‘n jong man met ferm treë; en die Here is tevrede met sy lewenspad. As hy val, sal hy nie neerslaan nie want die Here hou hom aan sy hand.” (Ps. 37: 23-2420);

“Want ons pleidooi is nie uit dwaling, nie uit onsuiwerheid en nie met bedrog nie; maar, soos ons deur God goedgekeur is, sodat die evangelie aan ons toevertrou kon word, so praat ons ook nie om mense tevrede te stel nie, maar God, Hy wat ons harte toets.” (1 Thes. 2: 3-420);

“Ek is besonder bly dat julle nou uiteindelik opnuut aan my gedink het. Eintlik het julle wel aan my gedink, maar julle het net nie die geleentheid daarvoor gehad nie. Ek sê dit nie omdat ek gebrek ly nie, want ek het geleer om in alle omstandighede tevrede te wees. Ek weet wat dit is om min te hê, ek weet wat dit is om oorvloed te hê; ek is in elke opsig in al hierdie dinge ingewy: om versadig te wees, sowel as om honger te ly; om oorvloed te hê, sowel as om gebrek te ly. Tot dit alles is ek in staat deur Hom wat my krag gee.” (Fil. 4: 10-1320)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Betrokkenheid

“Wat julle van My geleer en ontvang en gehoor en in my gesien het: hou aan om dit te doen. En die God van vrede sal met julle wees.”

Fil. 4: 983

Eensgesindheid

In die begin van die eerste gemeentes was besoek aan die tempelterrein van kardinale belang. Dis iets wat hulle gereeld gedoen het. Die eensgesinde gesindheid van die gelowiges het daartoe bygedra dat hulle met uitbundige blydskap kon saamwerk, leef en selfs hulle maaltye kon saam geniet. Ons kan net die genade gawe van eensgesindheid van God vra, sodat die kerk van Christus van vandag, suksesvol kan funksioneer.

Dit was die wil van Jesus Christus dat sy navolgelinge eensgesind sal wees, sodat ons die Vader in opregtheid sal kan loof met ons handel, wandel en woord. Beide Paulus en Petrus het dit beklemtoon vir die eerste gemeentes.

Teksverse:

“Hulle het eensgesind volhard om die tempelterrein daagliks te besoek, aan huis die brood te breek en hulle maaltye met uitbundige blydskap en met opregte harte te geniet. Hulle het God bly prys, en die hele volk was hulle goedgesind. En die Here het daagliks verlostes by hulle getal gevoeg.” (Hand. 2: 4620);

“En mag God wat volharding en bemoediging bewerk, gee dat julle onder mekaar eensgesind sal wees, ooreenkomstig die wil van Christus Jesus, sodat julle eenparig, ja uit een mond, aan God, die Vader van ons Here Jesus Christus, die lof sal bring.” (Rom. 15: 5-620);

“Ten slotte broers, wees altyd bly, streef na vervolmaking, aanvaar vermaning, wees eensgesind, leef in vrede – en die God van liefde en vrede sal met julle wees.” (2 Kor. 1: 6-720);

“Ten slotte: Wees almal eensgesind, meelewend, vol broederliefde, vol ontferming, nederig…” (1 Pet. 3: 820)

Mededeelsaamheid

Om mededeelsaam te wees dui op ‘n gesindheid van goedhartigheid en die aktiewe deelname aan omgee vir medemense. Dit kan in die vorm van tyd, erkenning van ‘n ander se bestaan, besittings, of kennis wees. Dit wat jy met opregtheid met ander kan deel.

Soms is ons so besig om deur die lewe te hardloop. Ons is so besig, dat ons dikwels nie ‘n ander se nood raaksien nie. Ons is so bang dat dit onsself gaan benadeel wanneer ons iets weggee. Daar is egter dikwels ‘n rykdom van dankbaarheid, wat mens ongekend vul met ‘n vrede, wat nie altyd verklaarbaar is nie.

Ook hierdie mededeelsaamheid het ‘n integrale deel van die eerste gemeentes gevorm.

Teksverse:

“’n Goddelose leen en betaal nie terug nie, maar ‘n regverdige is goedhartig en mededeelsaam.” (Ps. 37: 2120);

“Beveel hulle om eerder goed te doen, ryk aan goeie dade, vrygewig en mededeelsaam te wees.” (1 Tim. 6: 1820);

“En moenie versuim om goed te doen en mededeelsaam te wees nie, want God het behae in sodanige offers.” (Heb 13: 1620)

Aanvaarding

Om ‘n ander te aanvaar, net soos hy of sy is, is die oorgang van verwerping na berusting of erkenning. Elkeen van ons wil aanvaar word, ten spyte van ons gebreke of tekortkominge. Hierin het Christus ook vir ons ‘n voorbeeld kom stel. Hy het mense aanvaar en gehelp, waar hulle ookal vandaan gekom het, of water tekortkominge hulle ookal gehad het.

Paulus vra dat ons mekaar moet aanvaar, want ook dit is tot eer van God.

Teksvers:

“Daarom, aanvaar mekaar, soos Christus julle ook aanvaar het, tot eer van God.” (Rom. 15:720)

Betrokkenheid

Betrokkenheid by enigiets behels ‘n toewyding van tyd, aandag of fisiese deelname, en dui op ‘n direkte skakel of verantwoordelikheid tot die uitkoms. Om betrokke te raak by enigiets, moet mens eensgesind wees en bereid wees om mededeelsaam te wees. Daarby kan mens ook voeg dat jy die ander in die gemeente, gemeenskap of land moet aanvaar.

Nina Smit stel dit baie mooi: ‘Die geheim van ware geluk lê in betrokkenheid by ander. As jy rondom jou kyk en die nood van jou medemens raaksien, as jy gewillig is om hulle lief te hê en jou hande na hulle uitsteek om hulle te help, sal jy weldra ontdek dat die hemel baie naby aan jou gekom het; dat dit inderdaad om jou, hemel op aarde word.’

Daar is geen beperking op die ouderdom van betrokkenheid nie. Of ons jonk of oud is, kan ons betrokke wees, waar God ons lei. Laat ons betrokke raak, sodat die hele wêreld kan sien dat ons tot eer en verheerliking van God, die Vader, en Jesus Christus, ons Verlosser, leef. Dit alles kan ons doen onder leiding van die Heilige Gees. Laat ons met oorgawe betrokke raak. Elkeen soos wat die Heilige Gees hom of haar lei, om te doen.

Teksverse:

“Vir hierdie seun het ek gebid, en die Here het my versoek, dit wat ek van Hom gevra het, toegestaan. Op my beurt staan ek hom nou aan die Here af. Solank as wat hy leef, is hy geleen aan die Here. ” (1 Sam. 1: 27-2820)

“…en was nou ‘n weduwee van byna vier-en-tagtig jaar oud. Sy het nie van die tempelterrein af weggebly nie en God dag en nag gedien…” (Luk. 2: 3720);

“Ek hardloop dan ook soos een wat nie van sy doel onseker is nie; ek slaan soos ‘n bokser wat nie in die lug slaan nie. Maar ek oefen my liggaam en bring dit onder beheer, sodat ek nie ander tot die stryd oproep en self nie kwalifiseer nie.” (1 Kor. 9: 26-2720)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Beproewing, berou en bestemming

“Almal sal met die vuur van beproewing gelouter word.”

Mark. 9: 4983

Beproewing

Elkeen van ons gaan deur tye van beproewing. Dae en geberurtenisse wat ons dikwels laat voel dat ons nie weer sal opstaan nie. Tog kan ons, wanneer ons vashou aan God se woord, besef dat wat ons ookal mag deurgaan, ons geloof versterk word in hierdie tye. Ons word gelouter vir die werk van die Here wat vir elkeen van ons voorlê.

Volgens Calvyn se woorde: ‘Jy moet jou aan algehele beproewing onderwerp om volmaakte vreugde te ondek’, kan ons self die volmaakte vreugde ontdek aan die einde van beproewings. Ook die Chinese spreekwoord: ‘Die juweel kan nie gepoleer word sonder wrywing nie; so ook nie die mens sonder beproewing nie’, stel dit baie mooi. Ons moet enige beproewing wat na ons kant toe kom, verduur. Daardeur word ons sterker en beter om werksaam te wees in God se koninkryk.

Teksverse:

“Beskou dit as groot vreugde, my broers, wanneer allerhande versoekings julle oorval, omdat julle weet dat, as julle geloof getoets word, dit volharding meebring.” (Jak. 1: 2-320);

“My Heer verwerp beslis nie die mens vir ewig nie; maar as Hy iemand bedroef het, ontferm Hy Hom met die volle omvang van sy troue liefde.” (Klaag. 3: 31-3220);

“As ons dus in beproewing kom, is dit dat julle bemoedig en gered kan word. As ons bemoedig word, is dit om julle te bemoedig en te versterk, sodat julle met geduld dieselfde lyding kan verduur wat ons ook verduur. En wat julle betref, het ons ‘n vaste verwagting: ons weet dat net soos julle saam met ons deel het aan die lyding, julle ook aan die bemoediging deel het.” (2 Kor. 1: 6-783)

Berou

Berou is iets wat ons moet toon, en waartoe beproewings ons dikwels dwing. Dis alleen deur berou oor die dinge wat ons verkeerd gedoen het, en deur vergifnis te vra, dat ons die oorwinning kan bereik. Die oorwinning wat ons, uit genade van God ontvang, deur Jesus Christus se lyding en oorwinning.

Daar is egter ook gevalle, soos die bekende geval van Judas Iskariot, waar die berou oor sy daad te laat gekom het. Vir hom was daar nie ‘n terugkeer na die veroordeling van die onskuldige Jesus Christus nie.

Teksverse:

“Want Johannes het na julle gekom met die pad van geregtigheid, en julle het hom nie geglo nie, maar die tollenaars en prostitute het hom geglo. En hoewel julle dit gesien het, het julle tog nie later berou gekry en hom geglo nie.” (Matt. 21: 3220);

“Toe Judas, sy verraaier, sien dat Hy veroordeel is, het hy berou gekry. Hy het toe die dertig silwerstukke na die leierpriesters en familiehoofde teruggeneem en gesê: “Ek het gesondig deur onskuldige bloed te verraai.” Hulle het egter gesê: “Wat het dit met ons te doen? Jy moet maar self toesien” Hy het toe die silwerstukke in die tempel neergegooi, weggegaan en homself gaan ophang.” (Matt. 27: 3-520);

“Wees dus op julle hoede. As jou broer sondig, wys hom tereg, en as hy berou het, vergewe hom. En as hy sewe maal op een dag teen jou sondig, en sewe maal na jou terugkom en sê, ‘Ek het berou’, moet jy hom vergewe. ” (Luk. 17: 3-420)

“…is ek nou bly; nie omdat julle bedroef gemaak is nie, maar omdat julle droefheid tot berou gelei het.” (2 Kor. 7: 920)

Bestemming

Om die bestemming, waarheen elkeen van ons oppad is, met sukses te bereik, is al die beproewings en die berou, die moeite werd. Ons as mens voel so dikwels verneder voor ander mense, maar onthou: ‘Dis nie belangrik wat mense van ons dink nie!”

Dis wat God van ons dink wat belangriker as enigiets is, wat ons kan deurgaan hier op aarde. Dan sal ons ook soos Daniël kan rus en opstaan vir ons bestemming aan die einde van die dae. Laat ons dus die wedloop met ons oë gerig hou op Christus, wat die eindbestemming vir ons moontlik gemaak het, deur die beproewings wat Hy moes deurmaak.

Teksverse:

“Jy sal kan rus en daarna opstaan vir jou bestemming aan die einde van die dae.” (Dan. 12: 1320)

“Simeon het hulle geseën en vir Maria, sy moeder gesê: “Kyk, hierdie Kindjie is bestem vir die val en opstaan van baie mense in Israel, as ‘n teken wat betwis word,…” (Luk. 2: 3420)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Aanmoediging

“Lofwaardig is die God en Vader van ons Here Jesus Christus, die Vader van barmhartigheid en God van alle bemoediging! Hy bemoedig ons in al ons verdrukkings, sodat ons hulle wat in allerhande verdrukkings verkeeer, kan bemoedig met die bemoediging waarmee ons self deur God bemoedig word; want net soos Christus see lyding oorvloedignoor ons kom, so is ook ons bemoediging oorvloedig deur Christus.”

2 Kor. 1: 3-520

Aanmoediging en Aansporing

Niemand van ons kan net altyd sterk wees en alle teenslae vol moed aanpak nie. Almal van ons beleef tye van klein en swak voel. Van voel asof ons nie kan voort gaan nie. Dit is dan wanneer ons as mense en medegelowiges mekaar moet aanspoor en aanmoedig. Ons moet mekaar onderskraging bied; in tye van moedeloosheid mekaar kan vertroos, aanspoor en bemoedig.

Volgens ‘n anonieme aanhaling is ‘Aanmoediging soos suurstof vir die siel’. In die 2020 vertaling word aanmoediging vervang met aansporing. Die aanhaling van JH, reken aanmoediging is ‘Soos ‘n reënbui in ‘n tyd van droogte, so is woorde van aanmoediging vir die moedelose’. Dit is ‘n konsep wat ons almal verstaan. Veral in Suid Afrika wat eintlik bekend is as ‘n droë land, en ons wat tans onder waterbeperkings staan. Die reën in so ‘n tyd bring heerlike verlossing van die droogte toestande.

Die aanmoediging van iemand kan egter ook ‘n aanspreking of tugtiging inhou, wat in liefde en besorgdheid geuiter word. Paulus het die Hebreërs aangemoedig en aangespoor om te volhard so dat hulle in eensgesindheid kan leef, en ons verseker dat God ons net tugtig omdat Hy ons liefhet.

Teksverse:

“Julle lewe moet vry wees van geldgierigheid. Wees tevrede mt wat julle het, want Hy het gesê, “Ek sal jou beslis nie verlaat nie, en ook nie in die steek laat nie”, sodat ons met vertroue kan sê: “Die Here is vir my ‘n helper – ek sal nie bang wees nie. Wat sal ‘n mens aan my doen?”” (Heb. 13: 5-620);

“En mag die God van vrede, wat die groot Herder van die skape, ons Here Jesus, uit die dood uitgelei het deur die bloed van die ewige verbond, julle toerus met alles wat goed is, sodat julle sy wil kan doen, terwyl Hy in ons dit doen wat voor Hom welbehaaglik is, deur Jesus Christus aan wie die heerlikheid behoort, vir ewig en ewig! Amen” (Heb. 13: 20-2120);

“En julle, moenie die dissiplinering van die Here geringskat nie, en moenie moedeloos word wanneer jy deur Hom bestraf word nie; want die een vir wie die Here liefhet, tug Hy, en Hy straf elke seun wat Hy aanneem.” (Heb. 12: 5-620)

Bemoediging

Bemoediging en aansporing is aksies wat baie nou verband hou met mekaar. As ons dus aansporing gee, lei dit ook tot bemoediging van die wat dit nodig het. Ons word verseker dat ons die gawe van bemoediging, asook die voorbeeld van bemoediging by God, die Vader, Jesus Christus, die Seun, en die Heilige Gees ontvang. Sodat ons hoop kan hê om die lewe te trotseer en staande te bly in geloof.

Laat ons mekaar aanspoor en bemoedig sodat ons ook op hierdie wyse die beeld van Jesus Christus kan uitdra. Sodoende word ook die eer en verheerliking gebring aan God, die Vader en die Heilige Gees, wat dit vir ons moontlik maak om nader aan die beeld van Jesus Christus te kom. Sodat dit wat Jesus in die lydenstyd moes trotseer, nie verniet was nie.

Teksverse:

“…wie kan bemoedig, moet bemoediging gee; wie mededeelsaam kan wees, moet dit met opregtheid doen; wie leiding kan gee, moet dit met toewyding doen; wie barmhartigheid kan betoon, moet dit met blydskap doen.” (Rom. 12: 820);

“Alles wat vroeër opgeteken is, is tog vir ons tot lering opgeteken, sodat ons hoop kan hê deur die volharding en die bemoediging wat ons uit die Skrif ontvang.” (Rom. 15: 420);

“En mag die God wat volharding en bemoediging bewerk, gee dat julle onder mekaar eensgesind sal wees, ooreenkomstig die wil van Christus Jesus, sodat julle eenparig, ja, uit een mond, aan God, die Vader, van ons Here Jesus Chrisstus, die lof sal bring. ” (Rom. 15: 5-620)

“Lofwaardig is die God en Vader van ons Here Jesus Christus, die Vader van barmhartigheid en God van alle bemoediging! Hy bemoedig ons in al ons verdrukkings, sodat ons hulle wat in allerhande verdrukkings verkeer, kan bemoedig met die bemoediging waarmee ons self deur God bemoedig word; want net soos Christus se lyding oorvloedig oor ons kom, so is ook ons bemoediging oorvloedig deur Christus.” (2 Kor. 1: 3-520)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Lof en Lojaliteit

“Maar die Here is getrou; Hy sal julle versterk en van die Bose bewaar.”

2 Thes. 3: 320

Lojaliteit

Volgens ‘n anonieme aanhaling word lojalitet as volg beskryf ‘lojaliteit is getrouheid en ywer en entoesiasme. Dit is gewone ordentlikheid plus gesonde verstand’. Die woordeboek se sinonieme vir lojaliteit is ook getrouheid en toegewydheid. Dit is iets wat ons as mense soek in goeie vriende, familie en naby mense. Ons word dikwels teleurgestel! Want lojaliteit is nie iets wat mens dikwels raakloop hier op aarde nie. Tog weet ons dat daar enkele mense is wat wel lojaal en getrou is. Dit is daardie mense met wie jy jou lewe sal vertrou.

Die Bybel leer ons dat God in alle omstandighede getrou is, en dus lojaal aan ons as swak en sondige mens is! So lojaal dat Hy om ons te red, Sy unieke Seun gegee het om vir ons sonde te kom sterf, sodat ons die ewige lewe kan beleef.

Ons moet egter besef dat God ook van ons lojaliteit en getrouheid vra. Ons moet lojaal en toegewyd aan God lewe. Hy wat ons so lief gehad het dat Hy ons vir ewig naby Hom wil laat voortleef. Kan ons dit ooit negeer en nee dankie sê? Kan ons dislojaal teenoor hierdie Grootsheid staan?

God vra ook dat ons lojaal moet wees aan medegelowiges. Dit kan ons doen deur in liefde as ‘n eenheid te leef, soos wat Ef. 4 1-16 so mooi stel. Ons moet kan saam werk en saam leef, omdat ons almal unieke gawes ontvang het, en soos een liggaam met verskillende ledemate saam moet funksioneer. Laat ons mekaar dan ondersteun met lojaliteit en in liefde, soos Cristus van ons vra en Paulus ons dring om in die liefde en die waarheid te bly.

Teksverse:

“God is getrou, deur wie julle geroep is tot verbondenheid met sy Seun, Jesus Christus, ons Here.” (1 Kor. 1: 920);

“Maar God is getrou – ons woorde aan julle is nie tegelyk “ja” en “nee” nie.” (2 Kor 1: 820);

“Teenoor getroue volgelinge tree U getrou op; teenoor iemand wat onberispelik is, tree U onberispelik op;…” (Ps. 18: 2620);

“Nee, ons sal in liefde by die waarheid bly en so in alle opsigte groei na Christus toe. Hy is immers die hoof, en uit Hom groei die hele liggaam. Die verskillende liggamsdele pas bymekaar en vorm saam ‘n eenheid. Elkeen van hulle vervul sy funksie, en so bou die liggaam homself op in liefde.” (Ef. 4: 15-1620);

“Wees goedgesing teenoor mekaar, en vergewe mekaar soos God julle ook in Christus vergewe het.” (Ef. 4: 3220)

Lof

Wanneer ons as mense lojaal is teenoor iemand, vind ons altyd iets goed om te sê oor ‘n ander. Hoeveel makliker moet dit nie dan vir ons wees om aan God lojaal en getrou te wees nie. Ons kan nie anders as om met lof van God te praat, en gevul te word met lofprysing oor die grootheid van God nie. Daar is geen ander God wat lofprysing waardig is nie. Ons God het die heelal geskep! Daar is elke dag rede om God te loof en te prys, wanneer ons Sy werke aanskou.

As God en die Heilige Gees ons lippe open, sal ons ook die Almagtige God kan loof soos die Psalmdigter so dikwels van geskryf het. Ons sal die lofuitinge nie kan keer nie. Laat ons elke dag bly wees in wat God vir ons in genade gegee het. Laat ons eensgesind wees, want dan sal ons ook uit een mond lof aan God kan gee.

Teksverse:

“My Heer, maak my lippe oop en my mond sal u lof verkondig.” (Ps. 51: 1720);

“…want U troue liefde is beter as die lewe. My lippe sal U roem; so sal ek U prys in my lewe; in u Naam sal ek my hande ophef.” (Ps. 63: 4-520);

“My mond is vol lof vir U, die hele dag lank vol van u heerlikheid.” (Ps. 71: 820);

“En mag God wat volharding en bemoediging bewerk, gee dat julle onder mekaar eensgesind sal wees, ooreenkomstig die wil van Christus Jesus, sodat julle eenparig, ja, uit een mond, aan God die Vader van ons Here Jesus Christus, die lof sal bring.” (Rom. 15: 5-620)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Versoeking: Die voorbeeld van Christus

“En meteens het ‘n stem uit die hemele gesê: “Dit is my geliefde Seun or wie Ek My verheug.””
Matt. 3: 1720

Christus, die geliefde Seun van die Vader

In Matt. 3: 1720 spreek God sy liefde uit vir Jesus Christus, net nadat Hy deur Johannes die Doper gedoop is. Dis ‘n baie bekende gedeelte in die Bybel, en word ook in Markus en Lukas goed beskryf, of na verwys. As gevolg van Jesus Christus se opdrag hier op aarde, moes Hy egter ook versoekings deurstaan, om ons menslike swakhede te oorwin.

Hierna word Hy deur die Gees die woestyn ingelei, waar Hy vir veertg dae en veertig nagte lank vas. In hierdie verswakte fisiese toestand kom die versoeker nader en versoek Hom driemaal. Ten spyte van sy fisiese verswakte toestand, het Christus egter geweet, daar is een manier om die versoeking te weerstaan, nl. Kennis van die Woord van God.

Teksverse:

“Hierna is Jesus deur die Gees die woestyn ingelei om deur die Duiwel versoek te word. Veertig dae en veertig nagte lank het Hy gevas, en later honger geword.” (Matt. 4: 1-220);


“Toe het die versoeker nader gekom en vir Hom gesê: As u die Seun van God is, sê dat hierdie klippe brode moet word. Maar Hy antwoord: “Daar staan ook geskryf,” ‘Van brood alleen sal die mens nie leef nie, maar van elke uitspraak wat uit die mond van God kom.’ ” ” (Matt. 4: 3-420)

Versoekings van Christus

Wie van ons was al vir so lank van voedsel ontsê? Wie van ons weet regtig hoe swaar dit is om vir veertige dae en nagte niks oor ons lippe te neem nie? Nie ‘n enkele brokkie nie. Sou ons die versoeking en aanslag kon teenstaan? Sou ons daaraan gedink het om na ‘n aanhaling uit die Bybel te gryp, wanneer ons so versoek word? Ken ons die Bybel goed genoeg om sonder om eers daaroor te dink, teen enige versoeking wat na ons geslinger word, spontaan daarop te reageer?

Tweedens het die Duiwel Jesus probeer versoek deur vir Hom te laat verstaan dat God se engele Hom sou red as Hy van die tempelgebou afspring. Hy sou geen skade opdoen nie. Dit was gedoen deur ‘n aanhaliing uit die Bybel in Ps. 91: 11-1220. Hierop het Christus geantwoord dat ons nie vir God mag versoek nie, want dit staan so geskryf. Hoe dikwels word ons versoek deur die woorde van ander, wat ons paai en sagkens hanteer, maar met duiwelse agendas? Voel jy bestand daarteen? Kom die antwoorde op hierdie versoekings vinnig genoeg?

Derdens het die Satan Jesus Christus al die prag en praal van die koninkryke van die wêreld gewys, en beloof om dit vir Hom te gee indien Hy voor hom sou neerkniel en hom aanbid. Hierop het Jesus Christus vir hom gesê: “Gaan weg Satan! Want daar staan geskryf, “ ‘Die HERE jou God moet jy aanbid en Hom alleen dien.’” (Matt. 4: 1020)

Teksverse:

“Hy het jou nederig gemaak, jou laat honger ly en jou die manna laat eet wat jy nie geken het nie en jou voorouers ook nie geken het nie, sodat Hy jou kon laat verstaan dat die mens nie van brood alleen sal leef nie, maar dat die mens sal leef van elke uitspraak uit die mond van die HERE. ” (Deut. 8: 320);


“Julle mag nie die HERE julle God uitdaag soos julle by Massa gedoen het nie.” (Deut. 6: 1620);


“Vir die Here jou God moet jy ontsag hê: Hom moet jy dien, en slegs in sy Naam moet jy sweer.” (Deut. 6: 1320)

Hoe kan ons weerstand bied?

Indien ons volkome op die Heilige Gees vertrou, en die Woord van God in nederigheid en ontvanklikheid bestudeer, sal ons die krag ontvang om teen aardse versoekinge weerstand te bied. Want soos Johannes Calvyn dit so goed stel: ‘Ware onderskeiding tussen reg en verkeerd hang nie af van die skerpheid van ons intelligensie nie, maar van die wysheid van die Gees.’

Dan sal ons ook in die voetspore van Jesus Christus, vol van die krag van die Heilige Gees, weerstand kan bied. Net so het Jesus sy volgelinge voorberei teen swaarkry en versoekinge in Mark. 13: 1120, waar Hy belowe het dat as hulle onder die leiding van die Heilige Gees staan, sal Hy vir hulle woorde in hulle mond lê. Laat ons ook so onsself oorgee om deurdrenk van die Heilige Gees te wees, soos Paulus skryf in 1 Kor. 12: 1320, sodat ons Jesus Christus se voorbeeld om versoekings te weerstaan kan navolg.

Teksverse:

“Vol van die krag van die Gees, het Jesus na Galilea teruggegaan, en die nuus oor Hom versprei.” (Luk 4: 1420);


“Wanneer hulle julle gevange neem en julle oorlewer, moet julle nie bekommer oor wat julle moet sê nie, maar wat ook al op daardie oomblik aan julle gegee word, dit moet julle sê; want dit is nie julle wat praat nie, maar die Heilige Gees.” (Mark. 13: 1120);


“En ons is tog almal deur die een Gees deurdrenk.” (1 Kor. 12: 1320);


“…wees in alle omstandighede dankbaar; want dit is God se wil vir julle in Christus Jesus. Moenie die Gees blus nie.” (1 Thes. 5: 18-1920)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Die Drie-Eenheid

“Die God wat die wêreld gemaak het en alles wat daarin is. Hy wat Here is van hemel en aarde, woon nie in tempels wat met hande gemaak is nie. Hy word ook nie deur mense hande bedien, asof Hy aan iets beheofte het nie – dit is Hy wat aan almal lewe en asem, ja alles, gee. Uit een mens het Hy al die nasies van die mensdom gemaak om die hele aarde te bewoon. Hy het vir hulle vasgestelde tye gegee en die grense van hulle woongebied bepaal, sodat hulle God kon soek, en miskien na Hom sou uitreik en Hom sou vind, aangesien Hy nie ver van een van ons af is nie. Want deur Hom leef ons, beweeg ons en bestaan ons, soos sommige van julle digters inderdaad gesê het, “’Ons is ook van sy geslag.’”

Hand. 17: 24-2820

Lees meer “Stof tot nadenke: Die Drie-Eenheid”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Afgesonder vir God

“Volgens sy wil is ons heilig gemaak deur die offer van die liggaam van Jesus Christus, eens en vir altyd.”

Heb. 10: 1020

Heilig en afgesonder?

Wanneer mens ‘n gelowige Christen is, het jy sekerlik al iewers in jou lewe beleef hoe iemand met nydigheid sê: “O, jy dink jy is so heillig!” Dan krimp mens soms ineen van die seer. Ons wil almal so graag aanvaarbeer wees vir die mense in ons nabyheid. Mense waarmee jy graag vriende wil wees. Aardse mense wat dink dis reg om almal om hulle se foute uit te wys.

Lees meer “Stof tot nadenke: Afgesonder vir God”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Goed en sleg

“Maar vaste kos is vir volwassenes, vir hulle wat oor die aanvoeling beskik, deur gewoonte geoefen, om te kan onderskei tussen goed en kwaad.”

Heb. 5: 1420

Hoe hanteer ons goed en sleg?

Almal van ons het al goed en sleg beleef. Sommiges het baie goeie dinge beleef en ander het ‘n oormaat slegte dinge beleef. Hoe hanteer ons hierdie dinge wat oor ons pad kom? Hoe leef ons saam met wat al met ons gebeur het, hetsy of dit goed, of sleg was? Hoeveel keer was elkeen van ons die rede vir goeie of slegte dinge wat met ander gebeur het? Wanneer dit met ons goed gaan dink ons dikwels dit is ons eie verdienste. Wanneer dit sleg gaan soek ons altyd iemand anders om te beskuldig, en so dikwels word die beskuldigde vinger na God gewys! Hoe dwaas kan ons as mens tog wees?

Wat gee ons insig oor goed en sleg?

Die Woord gee ons duidelike aanduidings. Wanneer ons God aanvaar as ons Leidsman en Vader, en die Verlossing deur Jesus Christus ons eie maak, dan leer die Heilige Gees ons wat reg en goed of wat sleg en kwaad is in hierdie lewe. Dis wanneer ons harte afwyk dat ons tot niet sal gaan en ons oorgee aan die kwaad.

Die aanhaling van Aleksander Solzjenitsin: ‘Geleidelik het dit tot my deurgedring dat die grense wat goed en kwaad van mekaar skei nie deur lande loop of deur klasse nie – ook nie deur politieke partye nie – maar regdeur die menslike hart; deur alle menseharte.’, beskryf dit goed. Dit is dus binne in ons, wat ons toelaat dat daar goed en sleg om ons plaasvind. Ons moet vas glo in die Drie-enige God, want dan sal ons nie beskaamd staan nie. Dan sal ons onderskeid kan maak tussen goed en kwaad soos in Hebreërs genoem word.

Teksverse:

“Kyk, vandag hou ek aan jou die lewe en wat goed is, die dood en wat sleg is, voor. Wat ek jou vandag beveel, is om die Here jou God lief te hê, deur sy paaie te volg en sy gebooie, sy vaste voorskrifte en sy beslissings na te kom; dan sal jy leef en vermeerder, en sal die Here jou God jou seën in die land waarheen jy oppad is om dit in besit te neem. Maar as jou hart afwyk en jy nie luister nie, jou laat verlei en in aanbidding buig voor ander gode en hulle dien, dan maak ek vandag aan julle bekend dat julle beslis tot niet sal gaan.” (Deut. 30: 15-1820);
“Die Skrif sê tog: “Elkeen wat in Hom glo, sal nie beskaamd staan nie. ” (Rom. 10: 1120)

Oorwinning

Laat ons die oorwinning behaal deur die goeie in dankbaarheid te aanvaar. Maar ons moet ook besef dat die slegte wat tot teleurstelling in alles om ons lei, ons kan sterk maak deurdat ons as Christene ‘n vaste fondament het, en ons vrede kan maak met dit wat vir ons teëspoed gebring het in hierdie lewe. Die aanhaling van John C Maxwell: ‘Sommige van die lewe se grootste deugde, soos geloof, geduld, volharding en hoop kom net met teleurstellings’ en die aanhaling van Seneca: ‘Geen teëspoed kan só erg wees dat die hart wat God ken, nie uiteindelik daarmee vrede kan maak nie.’ kan as aansporing dien om ons te laat besef dat ons nie alleen deur hierdie goeie en slegte omwentelinge stap nie.

Teksverse:

“Elkeen wat na My toe kom en my woorde hoor en daarvolgens handel – Ek sal vir julle verduidelik soos wie hy is: Hy is soos ‘n man wat besig was om ‘n huis te bou. Hy het gespit en diep gegrawe, en die fondament op die rots gelê. Toe daar ‘n oorstroming kom en die vloedwater die huis tref, kon dit die huis nie laat ineenstort nie, omdat dit goed gebou was.” (Luk. 6: 47-4820)

Kragbron tydens goeie en slegte

Ons kan leef in die besef dat God ons kragbron is te alle tye, of dit nou goeie is of slegte ervarings. Laat ons nie vergeet waar ons krag vandaan kom nie, en laat ons geen struikelblok vir enigiemand anders wees nie, selfs nie ons vyande nie! Laat ons nie moeg word om goed te doen aan almal wat ons pad kruis nie! Laat ons aanhou om die wedloop te hardloop, sodat ons die oorwinning deur die genade van die Verlossing deur Jesus Christus as prys kan behaal.

Teksverse:

“Laat hulle wat op U wag nie deur my toedoen beskaamd staan nie, HERE my Heer, Heerser oor alle magte. Laat hulle wat U soek nie deur my toedoen verneder word nie, o God van Israel.” (Ps. 69: 720);
“Maar vir julle wat na My luister, sê Ek: Julle moet julle vyande liefhê. Doen goed aan diegene wat julle haat.” (Luk. 6: 2720);
“Julle het goed gehardloop. Wie het julle verhinder om aan die waarheid gehoorsaam te bly?” (Gal. 5: 720);
“Maar julle, broers, julle moenie moeg word om goed te doen nie.” (2 Thes. 3: 1320)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Die Teenwoordigheid van God

“Ek mag leef in die teenwoordigheid van die HERE, in die land van die lewendes.”

Ps.116: 920

Soos die Psalmdigter in Ps. 116: 920 so mooi stel, kan ons in hierdie lewe in die teenwoordigheid van God lewe. Dit is vir ons moontlik gemaak deur die genade van God wat Jesus Christus as mens na hierdie wêreld gestuur het. Ons is so pas deur die herinnering aan die koms van Christus, en ons staan in die begin van ‘n nuwe jaar. Die aanhaling van Amelia Anderson verwoord dit so mooi: ‘In die donkerste uur skyn God se lig dikwels die helderste en is sy genade genoeg om ons deur te dra na ‘n nuwe môre.’ Die lig van Jesus Christus het die duisternis laat verdwyn. Dit is nie ‘n fabel nie, maar deur die mense wat dit beleef het aangeteken.

“Ons het ons immers nie op vindingryke fabels verlaat toe ons die kragtige teenwoordigheid van ons Here Jesus Christus aan julle bekend gemaak het nie. Inteendeel, ons was ooggetuies van sy ontsagwekkende grootsheid.” (2 Pet. 1: 1620)

Ons moet net gedurig die nabyheid en teenwoordigheid van God opsoek; deur stil gesprekke, gebed en die soeke na die Waarheid van God en Sy liefde vir ons as mens. Broer Lawrence se aanhaling: ‘As ek ‘n prediker was, sou ek die teenwoordigheid van God bo enigiets anders gepredik het. Ek streef daarna om slegs in sy heilige teenwoordigheid uit te styg en doen dit deur doodeenvoudig my aandag en ‘n liefdevolle blik konstant op Hom te rig. Dit kan ek ‘n ware teenwoordigheid van God noem, of om dit beter te stel, ‘n geheime gesprek, stil en gereeld, tussen my siel en God.’ laat dit so maklik klink. Tog verseker God ons dat Hy ons sal bewaar, en sodoende kan ons die lig van Jesus Christus laat skyn.

“Soek die HERE en sy krag, soek voortdurend sy teenwoordigheid op.” (Ps. 105: 420);
“Ek, die HERE, het jou geroep met die oog op geregtigheid; Ek sal jou hand vasgryp, jou bewaar en jou bestem tot ‘n verbond vir die volk, tot ‘n lig vir die nasies –” (Jes. 42: 620)

Christus, die Immanuel, het vir ons kom demonstreer hoe ons moet lewe. Hoe ons almal om ons moet behandel, respekteer en konsidereer. Hoe ander belangriker as onsself moet wees. God het self in ons teenwoordigheid inbeweeg en is nader aan ons as onsself, soos die aanhaling van Augustinus so goed stel: ‘God is nader aan ons as wat ons aan onsself is’. Volgens Leon Bloy is ‘Spontane lewensblyheid die onmiskenbare teken van God se teenwoordigheid.’ Dit kan deel van ons lewe wees as ons God vra dat die Heilige Gees deel van ons lewe sal wees en beheer neem.

“Daarom sal my Heer self vir julle ‘n teken gee: Kyk die jong vrou is swanger en gaan ‘n seun in die wêreld bring. Sy sal Hom Immanuel noem”” (Jes. 7: 1420);
“”Kyk die maagd sal swanger word en ‘n seun in die wêreld bring, en hulle sal Hom Immanuel noem” – wat, as dit vertaal word, beteken ‘God is met ons’.” (Matt. 1: 2320);
“Toe het Jesus weer met hulle gepraat en gesê: “Ek is die lig vir die wêreld. Wie My volg, sal beslis nie in die duisternis leef nie, maar sal die lig van die lewe hê.”” (Joh. 8: 1220);
“So lank as wat Ek in die wêreld is, is Ek die lig vir die wêreld.” (Joh. 9: 520);
“As julle wat sleg is, dan weet om goeie geskenke aan julle kinders te gee, hoeveel te meer sal die hemelse Vader die Heilige Gees gee aan hulle wat Hom vra!” (Luk 11: 1320)

Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Die Lig van Christus

“Toe het Jesus weer met hulle gepraat en gesê: “Ek is die lig vir die wêreld. Wie My volg, sal beslis nie in die duisternis leef nie, maar sal die lig van die lewe hê.””

Joh. 8: 1220

In die Advent tyd kyk ons met vreugde uit na die herinnering aan die koms van die Lig na hierdie wêreld. Waar ons ookal gaan, luister ons na Kersliedere wat ons gedurig herinner aan die grootste geskenk wat ons nog ooit kon gekry het. Dié geskenk wat reeds meer as 2000 jaar gelede na hierdie wêreld gekom het. Tog was die gelowiges in die Ou Testament reeds bewus daarvan dat God die Lig is in die duisternis van hierdie wêreld. Die Lig was van altyd af by God en was saam met God.

Lees meer “Stof tot nadenke: Die Lig van Christus”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Die Bron van die Evangelie

“Die Gees van die Here is op My, omdat Hy My gesalf het om die evangelie aan die armes te bring. Hy het My gestuur om die wat verbryseld van hart is, te genees; om aan gevangenes vrylating te verkondig en aan blindes herstel van gesig; om die wat gebroke is, in vryheid weg te stuur; om die aangename jaar van die Here aan te kondig. En nadat Hy die boek toegemaak en aan die dienaar tereuggegee het, gaan Hy sit, en die oë van almal in die sinagoge was op Hom gevestig. Toe begin Hy vir hulle te sê: Vandag is hierdie Skrif in julle ore vervul.”

Luk. 4: 18-2120

Ons is in die Advent tyd van die kerklike jaar. Dit herinner ons aan die afwagting wat ons elke jaar onthou van die koms van Jesus Christus. Vir baie van ons is hierdie tyd die afwagting na Kerfees en vakansie tyd, wêreldwyd. Ons sien uit na saam kuier met vriende en familie. Vir menige mense is dit alleen tyd nadat hulle moes afskeid neem van geliefdes. Skielik is ons menswees onder ons uitgeruk! Tog is ons as gelowige Christene bewus daarvan dat die evangelie vir ons soveel meer in die afwagting bring.

Lees meer “Stof tot nadenke: Die Bron van die Evangelie”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Stilte…

“As die Here nie my hulp was nie, sou ek spoedig in die stilte gewoon het.”

Ps. 94: 1720

Stilte, iets wat ons soms ongemaklik na woorde laat gryp. Ons weet nie altyd hoe om stilte te hanteer nie. Ons is so gewoond daaraan om ons woorde, so dikwels sonder nadenke, te laat vlieg; net omdat ons bang is vir stilte! Hoekom is dit so moeilik vir ons om ons denke en woorde te beteuel? Mens kan tog nie hoor wat gesê word, as jy nie stil raak om te hoor wat ‘n ander sê nie.

Lees meer “Stof tot nadenke: Stilte…”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke

“Vertrou op die Here en doen die goeie, bewoon die land en waak oor betroubaarheid.“

Ps. 37: 320

Die Psalmdigter wys daarop dat ons moet waak oor betroubaarheid. Kan ons as mense egter betroubaar wees? Selfs Salomo het gereken dat geen man betroubaar is nie. Kan ons deur ons lewe hoegenaamd poog om betroubaar te wees?

Lees meer “Stof tot nadenke”
Gepubliseer op

Stof tot nadenke: Die Pottebakker en Sy klei…

“Maar nou, Here, U is ons Vader. Ons is die klei en U is ons pottebakker – ons almal is die werk van u hande. Moenie mateloos toornig wees nie, Here, moenie vir altyd ons sondeskuld onthou nie! Ja, sien tog in: Ons almal is u volk.

”Jes. 64: 8-920

Wanneer mens ‘n pottebakker beleef, vanaf die klei se voorbereiding tot die finale eindproduk, besef mens wat hierdie inleidende en opvolgende verse vir mens probeer sê oor God, die Pottebakker van ons bestaan. Die Pottebakker het reeds ‘n beeld van die eindproduk in gedagte. Daar is egter ‘n groot hoeveelheid voorbereidings wat gedoen moet word, voordat daar hoegenaamd begin word. Die klei word in voorbereiding gebrei, sag gemaak, klamgemaak en gesif om alle onsuiwerhede uit die klei te verwyder. Daarna kom dit as ‘n bondel klei op die draaitafel of pottebakkers tafel waar dit verder met deeglikheid en noukeurigheid verder verwerk word.

Daar word met oorleg en met ervarings-kennis van alle beskikbare pottebakkersgereedskap gebruik gemaak. ‘n Draadsnyer, spons, ribbes, metaal skraper, hout modelerings werkstuk, ‘n lint werkstuk en ‘n skerp naaldwerkstuk, ‘n rand werkstuk en ‘n klei-gat werkstuk. Al hierdie gereedskap stukke word gebruik om die klei te vorm. Met ‘n baie stil en standvastige hand word die klei bewerk. Enige onsekerheid kan lei tot die her-begin van die finale produk. Deur al die werkery word die klei klam en nat gehou, sodat dit nie te vinnig uitdroog nie. Daar word gedurig weer her-beplan, om te verseker dat die beste produk op die tafel oorbly. Die klei word met die hande van die pottebakker in die aanvanklike proses bewerk en gevorm. Die hande hou die klei liefdevol vas, om die gewenste groote, holtes, openinge en vorm aan die gang te sit. Die rand word met die draadsnyer gelyk gemaak, en die vorm word verder met die ribbes, metaal skraper en hout modelerings werkstukke gevorm. Daarna word die versiering met skerp en snydende werkstuk gereedskap gevorm, ingesny en versier. In die proses word baie onnodige klei weggewerk. Aan die einde van die proses, word die produk losgesny van die tafel. Dit word verder stadig en stelselmatig uitgedroog, om enige barste en skeef trek te vermy. Dan word die finale produk geglasuur met verskillende kleure glasuur en word dan in ‘n baie warm potebakkersoond gebak om uiteindelik die finale produk te kry.

““Is Ek nie in staat om soos hierdie pottebakker met julle te maak nie, huis van Israel?” is die uitspraak van die Here. ‘Kyk, soos klei in die hand van die pottebakker, so is julle in my hand, huis van Israel.” (Jer. 18: 620); “Jy sal nou vir my sê: Hoe kan Hy dan nog ‘n mens die skuld gee? Want wie kan sy wil tog teengaan?” Wie is jy tog, o mens, om God te weerspreek? Sal die maaksel vir sy maker sê: “Waarom het jy my so gemaak?” Of het die pottebakker dan nie die reg om uit dieselfde stuk klei ‘n voorwerp vir edele gebruik of vir onedele gebruik te maak nie?” (Rom. 9: 19-2120)

Net so vorm God ons deur ons lewe. Ons word geskuur en geskaaf. Ons kry dikwels seer soos wat die klei met die skerp en snyers gereedskap gevorm word. God het ons reeds beplan nog voordat ons in die moederskoot gevorm is, om die beste ons te wees, soos wat Hy dit beplan het. Deur ons lewe ervaar ons terugslae en teenslae, wat ons nie altyd begryp nie, maar dit alles is deel van God se Pottebakkers Hand in ons lewens. Ons word dikwels losgesny van dinge wat ons standvastigheid gegee het. Ons word versier met genade gawes en die liefde van die Pottebakker. Ons moet egter onthou dat die Pottebakker ook die mag het om die kleipot wat nie voldoen aan sy skeppingsdoel nie, te breek en te vernietig.

”Het Hy, wat my in die moederskoot gemaak het, hulle nie ook gemaak nie? Het Een ons nie in die baarmoeder voorberei nie?” (Job 31: 1520); “Op U is ek aangewese van die moederskoot af; van my geboorte af is U my God.” (Ps. 22: 1120); “Dit is immers U wat my niere geskep het, my in die moederskoot geweef het.” (Ps. 139: 1320); “Jy moet vir hulle sê: “So sê die Here, Heerser oor alle magte: “Só sal Ek hierdie volk en hierdie stad breek – soos mens die kleipot van ‘n pottebakker breek, sodat dit nie weer heelgemaak kan word nie. In Tofet sal mense begrawe word weens gebrek aan begraafplek.” ” (Jer. 19: 1120)

Wanneer ons oorgee aan die leiding van God deur die Heilige Gees kan ons ook vashou aan die belofte wat God vir Jakob gee in Jesaja. Ons hoef nie bang te wees nie, want God het ons met ‘n rede, en vir ‘n doel geskep in die moederskoot. Hy sal ons met waterstrome lawe en seën. Ons grootse Pottebakker het ons geseën met die ewige lewe, wat vir ons gegee is as genadegawe, deur Jesus Christus ons Verlosser, en die bystand en leiding van die Heilige Gees. Ons kan dus as oorwinnaars lewe, wat nie van ons Skepper geskei kan word nie.

”So sê die Here, wat jou gemaak het, jou in die moederskoot al gevorm het, wat jou help; “Moenie bang wees nie, my dienskneg, Jakob, ja, Jeserum, wat Ek uitgekies het. Want Ek sal water uitgiet op dorre aarde, waterstrome op droeë grond. Ek sal my Gees uitgiet op jou nageslag, en my seën op jou nakomelinge. Hulle sal groei tussen gras, soos rivierwilgers langs waterstrome.” (Jes. 44: 2-420); “Maar in dit alles is ons selfs meer as oorwinnaars deur Hom wat sy liefde aan ons bewys het. Ek is immers daarvan oortuig dat nóg dood, nóg lewe, nóg engele, nóg magte, nóg teenswoordige, nóg toekomstige gebeure, nóg kragte, nóg hoogte, nóg diepte, nóg enigiets anders in die skepping, ons sal kan skei van die liefde van God in Christus Jesus ons Here.” (Rom. 8: 37-3920)

Privaatheidsbeleid Trots aangedrewe deur WordPress