Teen dié tyd van die jaar in Japan voel ek soms die winter kaalheid en kouefronte kan gerus nou end kry. Maar daar lê gewoonlik nog heelwat bibberweer voor die deur. Dan moet ek myself staal. Gelukkig is dit ook net mooi dan wanneer die Wintersoet (ook bekend as Wax Plum in Engels, Rōbai in Japannees = 蝋梅) helder blom in die snerpende koue. Asof die opstandings-Lig rééds deur die krake van Lydenstyd inskyn in Japan … Vanjaar weer, in die parkeer terrein teen ons huis, het die Wintersoet boom teen einde Januarie nie teleurgestel nie. Saam met Nagtegaal se eerste spitsvondige gesang, ná ‘n lang winterstilte, sien en hoor ons nou die vroeë tekens van lente oral om ons. Wat ‘n vreugde!
Die afsluiting van nog ‘n periode in ons lewe en bediening, ons laaste erediens en liefdesmaal in Niihama, ‘n afskeid😢Nogal emosioneel dreinerend. Tog ‘n vreugdevolle hoogtepunt met die doop van een van ons lidmate na meer as ‘n jaar van saam weeklikse Dondernamiddag Bybelstudie en sy getroue erediens bywoning onafgebroke elke liewe Sondag🙏🏻‼️
This year’s cyclone season proves to be one of the worst for Madagascar. Cyclone Gezani struck the port city of Tamatave on Tuesday night and it was reported that 75% of the second biggest city in Madagascar was either destroyed or damaged. The final death toll is not known yet, but so far we know that 40 people lost their lives. This particular cyclone started far away in the Indian Ocean, moved across Madagascar and gained strength in the Mozambican channel where it caused a lot of damage on the Mozambican coast. It is now turning back on itself and heading for the south of Madagascar. Please pray that Gezani will move down south before it makes landfall again.
Cyclone Fytia made landfall on the western coast of Madagascar on Saturday afternoon. It passed overland and then started building up strength again in the ocean as it now moves down south. There was very strong wind and flooding in places like Majunga. We experienced some gusts of wind and heavy rain, but as we found ourselves on the outskirts of the cyclone’s trajectory, it was nothing serious. I was just about to start my Bible Study Merit at the Ranger meeting when the weather turned dark and we decided to pack up and let everyone get home as soon as possible. Dries shared a Gospel presentation by using Romans 6:23, first of all to remind the Rangers of what Jesus had done for us and then I encouraged them to use this method to explain the Gospel to others.
“Ná universiteit het ek ’n kunsonderwyser in Kobe geword. Maar hoe besiger ek geraak het, hoe minder het ek kerk toe begin gaan; my geloof het verswak, en ek het my begeerte verloor om God te volg. Ek het elke aand ná werk saam met vriende gaan drink. Tot my skaamte het ek eendag te veel gedrink, my bewussyn verloor, in ’n sloot geval en ’n ernstige besering aan my kakebeen opgedoen. Toe ek bykom, het ek besef ek lê in ‘n poel bloed in my kamer. Ek het my vuil en misvormde gesig in die spieël gesien en skielik helder besef: ‘Ek is ’n sondaar.’ Tot dan toe het ek gedink: ‘Ek is eintlik ’n redelike goeie mens.’ Maar op daardie oomblik het ek opreg gebid: ‘Here Jesus, vergewe my asseblief.’ Toe het die lewende Jesus sagkens in my hart gespreek: ‘Dít is waarom Ek vir jou gekruisig is.’ Trane het oor my wange gestroom, en ek het ’n vaste besluit in my hart geneem: ‘Van nou af sal ek my lewe leef deur Jesus te volg.’”
It has been raining non-stop for a couple of days. We followed the news about the catastrophical floods in the north-eastern parts of South Africa as well as Mozambique and it seems like we are in for a very wet rainy season. We cancelled the Ranger meeting on Saturday. Dries came down with the flu which is going around at the moment and driving anywhere with the quad in these conditions, is not advisable.
Please pray for our safety and health. The abscess on Dries’ back has still not cleared up completely. There is still leakage and combined with the flu, he is not on top form. It does force him to take it easy though, which is not a bad thing.
There was a theme running through the various New Year’s messages which we had received. Philippians 3:13-14, where the Apostle Paul writes, “Brothers, I do not consider myself yet to have taken hold of it. But one thing I do: forgetting what is behind and straining toward what is ahead, I press on toward the goal to win the prize for which God has called me heavenward in Christ Jesus.” Dries and I agreed that we need to ‘take the new year by the horns’ so to speak and focus on what God wants to do this year. In other words, by God’s grace and guidance we are ready to take on this year’s challenges.
I have been trying to guage people’s feelings about Madagascar’s political future. Elections are planned for 2028, although I think it should be sooner while people’s discontent is still fresh. I sense that most people are either cautiously optimistic or simply shrug their shoulders and predict that nothing will in fact change. The water has once again been cut at school and we have been functioning on 160V or less for electricity. I use the term ‘functioning’ rather loosely as with that kind of electricity, nothing actually works.
The current term is approaching its end. It was exam time and many children did not write, because there is an outbreak of what I suspect is measles and many children and adults are seriously afflicted. Every year the situation becomes worse, because parents are not having their babies immunised, with the result that children are dying from a disease which is completely preventable. We try to educate the parents at school, but there needs to be a widespread campaign by the government to make people aware of the seriousness of the situation.
That was a gloomy start to this week’s news. So, let’s finish positively. I am so proud of the pre-school teachers. They have managed to make the most of their small classrooms and everything works well and looks inviting. These first years of school are so vital to a child’s development and growth. Most come from homes where there is no Christian witness and it is a blessing to see how they memorise Scripture at such a young age.
I also received my French exam results this week. I admit that I was stressed as the oral exam was particularly difficult, but I did far better than anticipated. I am glad that I persevered and I trust that it will be used to the glory of God. Thank you for praying for me.
Ons sluit hierdie jaar af met ‘n gees van stille dankbaarheid. Die onlangse Kersfees-uitreik – waar 115 gesinne ekstra sop voorraad ontvang het, ‘n geskenk koopbewys by SaveMor en 175 lekkergoed pakkies, om hulle deur die vakansietydperk te help – staan as ‘n sigbare merker van ons gemeenskap se liefde. Tog, terwyl ons ons harte rig op die woorde van Matteus 6:1-4, word ons daaraan herinner dat die ware waarde van hierdie werk nie in openbare erkenning lê nie, maar in die verborge oomblikke van vriendelikheid, die ongesiene sop kook en die getroue harte wat dit moontlik gemaak het. Hierdie is om stilweg dankie te sê vir die manier waarop ons gemeente toegelaat het om as ‘n instrument van God se voorsiening in Groot-Brakrivier gebruik te word.
Die Bediening van Teenwoordigheid: Meer as ‘n Uitdeelstuk
Ons tweeweeklikse program van Boodskap, sop en brood is in sy kern ‘n bediening van teenwoordigheid. Dit is die opbou van ‘n verhouding, wat elke twee weke herhaal word, wat sê: “Julle is nie vergeet nie.” Hierdie jaar, terwyl ons voorberei het vir die gaping oor die feestyd, het daardie verbintenis, ‘n tasbare verlenging nodig gehad. Die resultaat was ‘n “brug”-pakket: sopbestanddele, brood, ‘n inkopiebewys en Kersfeeslekkergoed vir die kinders. Alhoewel hierdie items noodsaaklik is, is hulle maar die fisiese uitdrukking van iets veel dieper – die verhoudings wat geduldig oor tyd deur so baie van julle gebou word.
Die Harmonie van Gee: ‘n Simfonie van Ondersteuning in ‘n kakofonie van klanke
Hierdie Kersfeesbrug is gebou deur ‘n harmonie van skenkers, wat elkeen ‘n rol speel wat deur ‘n Goddelike partituur gerig word en ‘n kakofonie in ‘n simfonie verander. Ons is innig dankbaar vir ons borge wie se vrygewigheid die hulpbronne verskaf het: Help Relieve Poverty NPC vir hul finansiële ondersteuning, De Dekke Spar vir hul gemeenskapsgesinde vennootskap, brood en koopbewyse, en die Soft Landings Foundation wat die soppakkies verskaf en individueel verpak het.
Tog het hierdie eksterne ondersteuning sy ware doel deur u, die NG Kerk Groot-Brakrivier gemeente, gevind. U getroue, voortgesette skenkings – hetsy fisies of finansieel – vorm die bestendige fondament wat dit alles moontlik maak. Die getuienisbediening se bereidwilligheid om vrywillig te werk, te pak, te organiseer, af te lewer en die boodskap te bring, is die arbeid van liefde wat skenkings in seën vertaal. In die gees van Matteus 6 word baie van hierdie werk gedoen sonder enige gehoor behalwe die Vader wat in die geheim sien. Vir elke anonieme skenking, vir elke ongesiene uur wat aan voorbereiding bestee word, gee ons ‘n stil, hartlike dank.
Dankie. Dankie aan elkeen wat week na week, so in die stilte, nie net ons vrieskas volgehou het met roomysbakke vol sop of ‘n gevulde fles met droë bestanddele afgelewer het, ‘n geskenkte pakkie lekkers of ‘n paar uur se tyd aangebied het nie, maar ‘n opregte glimlag, ‘n naam wat onthou is, ‘n gebed, ‘n gesprek of ‘n woord van versterking. Julle is die “voete op die grond” wat Jesus ons roep om te wees. Julle het verstaan dat die gawe van waardigheid net so belangrik is as die gawe van kos. Deur dit stil en konsekwent te doen, het julle skatte van ‘n ander soort opgegaar.
‘n Besinning vir die Nuwe Jaar
Toe ons die laaste pakkies en koopbewyse verskaf het, is ons nie getref deur ‘n gevoel van prestasie nie, maar deur ‘n gevoel van voorreg. Dit is ‘n heilige voorreg om die hande te wees wat die sop pak, die voete wat die brood aflewer, die gemeenskap wat die koopbewys van keuse en die soetheid van viering aanbied. Hierdie werk is God se werk; ons is bloot Sy gewillige instrumente.
Terwyl ons na Januarie en die voortsetting van ons gereelde program kyk, laat ons hierdie stil, reflektiewe dankbaarheid vorentoe dra. Laat ons voortgaan om te gee, te dien en verhoudings te bou, nie vir die lof van ander nie, maar uit ‘n opregte liefde vir ons naaste en gehoorsaamheid aan ons Here.
Die behoeftes duur voort, en daar is baie ekstra name op die waglys aan wie ons, weens finansiële beperkings, nie kan voorsien nie.
Ons roeping is om te dien en te vertrou op die Een wat sien en voorsien.
Aan elke lid van hierdie gemeente: dankie vir julle getroue, dikwels verborge, diens. Dankie dat julle die tasbare uitdrukking van God se liefde in Groot-Brakrivier is. Mag ons almal voortgaan om vreugde te vind daarin om Sy instrumente te wees, praktiese behoeftes met deernisvolle harte te vervul, alles vir Sy eer alleen.
Nie elke gesig kan gewys word nie Maar elkeen is ‘n gebed van seën inmekaar geweef met God se liefde
Op die snikhete Woensdag, 26 November 2025, het die 60 Plussers van Wolwedans vir die afsluiting van die jaar bymekaar gekom.
Die program, gereël deur Aletia Nortje van die Getuienisbediening, is op gepaste wyse geopen deur Paul Smuts. Die groep is deur Juanita Smit, ‘n maatskaplike werkster van Reebok, attent gemaak op die veiligheid van die kinders van vandag.
Anime, manga, vreedsame tempels, karate, jūdō, en vir geestelike verligting, Zen-boeddhisme. Is enige hiervan vir jou bekend? Of is jy dalk selfs goed ingelig en kundig oor meer as een Japannese tradisie? Japan het, deur al sy kulturele uitvoer ‘produkte’, al hoe meer bekend geword in die Weste. Maar daar is waarskynlik nog heelwat gapings tussen jou Westerse indrukke en die werklike Japan. Daar is ook ’n Japan agter Japan—nie maklik sigbaar nie, soms selfs versteek vir ons wat al lank hier woon… en, mag ek sê, soms nog weggesteek vir die Japannese self.
Ons woon al 16 jaar in Japan, en al bly hierdie ryk en antieke kultuur ons dikwels verstom, is daar ’n Japan wat stadigaan sy ware kleure begin wys wanneer jy hier leef. Kom luister hoe ons, selfs ná al die jare, steeds ons koppe stamp teen ongeskrewe reëls, onmoontlike kanji, en baie esoteriese Oosterse kodes van stilte en harmonie binne ’n hoë-tegnologie, lae-misdaad eilandnasie.
Maar laat ons ook pynlik eerlik wees en die vraag vra wat jy dalk huiwerig is om aan getuienisvennote in Japan te stel: Is dit nodig dat ’n hoogs beskaafde en goed funksionerende land soos Japan die evangelie hoor? Het hulle die evangelie nodig? En —al is dit dalk diep ontstellend vir die ryk Christelike geskiedenis van die Weste—wat van ons? Moet óns nie ook weer die evangelie herleer nie? Kyk die twee video’s, deel dit gerus wyer en gesels saam!
Vrede en vreugde,
Stéphan, Carina en gesin (ook namens Tobie en Annalie de Wet)
Hierdie kort nuusbrief se doel is om u as ondersteuners op die hoogte te bring van al die verwikkelinge hier by Missie Japan (MJ) asook om terugvoer te gee oor besluite wat geneem is tydens ons afgelope besoek aan Japan.
Die afgelope jaar was ‘n redelike besige tyd vir MJ. In Maart vanjaar was Dr Nico Mostert (Uitvoerende Amptenaar van MJ), Ds Gawie Gouws (Sameroeper van MJ se werwingskomitee) en Dr Daniël De Wet (Uitvoerende Amptenaar van die Wes-Kaap Sinode se Getuienis Aksie) op ‘n amptelike besoek aan Japan. Die doel van die besoek was om die nuwe Mission Partnership Agreement (MPA) te finaliseer en ook om te vergader met die Samewerkende Sending Kommissie van die Ring van Shikoku, oor die huidige sendelinge se werk asook oor hulle vroeëre versoek vir nog sendelinge (verkieslik ‘n sendeling-egpaar) wat hulle moet aansluit by die werk in Japan.
Tydens die Maart-besoek is daar in-diepte gesprek gevoer oor die profiel van voornemende sendeling-kandidate en die behoefte van die kerk in Japan. Daar is ooreengekom dat ‘n gesamentlike werwings-kommissie die proses sal hanteer. Daar is ook ‘n versoek vanaf die Ring van Shikoku ontvang dat Ds Tobie en sy vrou Annelie De Wet se kontrak met nog 3 jaar verleng moet word. Dit sal dan wees vanaf April 2026 vir ‘n verdere 3 jaar.
Missie Japan 2025-11-05-04 NG Kerk Groot-Brakrivier
Proses om ‘n sendeling-egpaar te beroep
Die kommissie onder leiding van Ds Gawie en Ds Ogawa het sedertdien ‘n profiel en advertensie saamgestel wat wyd in Suid Afrika versprei is. Daar was egter tot op hede nog min belangstelling gewees met slegs een egpaar wat die aansoek vorms aangevra het. Hulle het egter hulle aansoek vir eers teruggetrek weens persoonlike gesinsredes. Die pos word tans weer geadverteer.
Verlenging van die De Wets se diens tydperk in Japan
Tobie en Annelie se werk in die klein gemeente van Niihama loop ten einde in Maart 2026. Die Ring van Shikoku het egter besluit dat, sou hulle verder aanbly vir diens binne die Ring, dit nie weer in Niihama sal wees nie. Die gemeente van Tokushima-Wes (Seibu) het aangedui dat hulle graag die De Wets as sendeling-egpaar sou wou beroep. Die Ring van Shikoku het toestemming gegee dat hulle beroep kan word na Tokushima-Wes en die beroep is alreeds uitgebring.
Tydens Missie Japan se tweede besoek in Oktober het ons dit egter duidelik gemaak dat hierdie ‘n nuwe 3 jaar diens periode is en daarom kan Missie Japan net volle finansiële ondersteuning vir De Wets gee vir die eerste jaar van die beplande 3 jaar termyn. Dit sal impliseer dat die gemeente daar ‘n groter finansiële verpligting sal moet opneem vir die laaste twee jaar en hulle het daartoe ingestem. MJ onderneem egter om nog steeds ondersteuning te verleen vir die 3 jaar en sal poog om in jaar 2 en 3, sover ondersteuners hulle weg oopsien om die ondersteuning voort te sit, finansieel by te dra tot die werk. Die besluit om langer in Japan te bly berus egter op die De Wets self – dit bly die keuse wat hulle voor die Here maak en ons sal hulle ondersteun wat ook al die uitkoms van hulle geloofsonderskeidende proses is. Ons vra u voorbidding vir hulle in hierdie proses om die pad vorentoe finaal te oorweeg in gebed.
Indien die De Wets aanbly sal hulle egter eers na Suid-Afrika toe terugkom vir ‘n 2 maande besoek alvorens hulle in Tokushima-Wes begin. Die presiese datums sal nog bepaal word, afhangende van die goedkeuring van werkspermitte ensovoorts.
Mission Partnership Agreement
Daar is oor die afgelope twee jaar baie hard gewerk om ‘n nuwe sending samewerkingsooreenkoms tussen Missie Japan en die Ring van Shikoku op te stel. Dit was ‘n gesamentlike proses tussen MJ en die Sending Samewerkings Kommissie van die Ring van Shikoku. Op Dinsdag 28 Oktober is die nuwe ooreenkoms amptelik onderteken. Dit baan nou die weg vir ons voortgaande werk saam met die Ring van Shikoku.
Die ondertekening is waargeneem deur Ds Kovilan Moodley (ondervoorsitter MJ en RCA Moderator) en Dr Nico Mostert (Uitvoerende Amptenaar MJ). Ds Jan Lubbe (Moderator van die NG Kerk Algemene Sinode) en Dr Nioma Venter (Algemene Sekretaris van die NG Kerk Algemene Sinode) was ook teenwoordig. Beide Ds Lubbe en Ds Moodley het ook groete boodskappe oorgedra aan die Reformed Church in Japan tydens hulle pas afgelope Sinode vergadering in Kobe.
Van der Watt-gesin
Dit gaan goed met hulle as gesin. Die kinders in bedrywig met skoolwerk en buitemuurse aktiwiteite. Stéphan se lesings en wyer kerklike bedienings is volstoom aan die gang en Carina se bediening met die kinders in hulle plaaslike gemeente, saam met voltydse tuisonderrig, maak haar program ook baie vol. Dit is goed om te sien hoe hulle as gesin funksioneer en ‘n kragtige getuienis van Christelike liefde en gasvryheid beliggaam.
Vergadering met die Oos-Kantō Ring
Ds Taka Ashida en die Sending kommissie van Oos-Kantō Ring het ‘n skrywe gerig aan MJ vir ‘n gesprek tydens ons Oktober-besoek in Japan. Hulle versoek was om te gesels oor nouer samewerking tussen MJ en hulle Ring en die moontlikheid van wedersydse besoeke om blootstelling te bewerkstellig met lede van hulle Ring en gemeentes in SA. ‘n Baie goeie gesprek het plaasgevind op 28 Oktober. Daar is ooreengekom om vroeg in 2026 ‘n opvolg gesprek te hê via Zoom.
Ons staan net verstom oor die Here se voorsiening vir hierdie bediening deur julle as ondersteuners. Ons is diep dankbaar vir julle getroue ondersteuning. Die ekonomie is traag en in Japan word die lewenskostes baie duurder omdat inflasie daar ook sy kloue ingeslaan het.
Hier is ‘n kort opsomming van die belangrikste besluite wat geneem is:
Tobie en Annelie bly in Japan tot die einde van hulle huidige 3 jaar tydperk waarna hulle na Suid-Afrika sal terugkeer (2 maande) en dan weer (sou hulle so besluit) terugkeer na Japan vir ‘n volgende dienstydperk.
Missie Japan ondersteun hulle ten volle vir een jaar, waarna die Tokushima-Wes gemeente bydra tot hulle ondersteuning.
Die werksaamhede van Missie Japan in samewerking met die Ring van Shikoku is vervat in ‘n nuwe samewerkingsooreenkoms wat onderteken is.
Die werwingsproses van nog sendelinge na Japan gaan voort in samewerking met die Ring van Shikoku.
Ons sê vir elkeen dankie vir:
Die volgehoue ondersteuning (finansieël, emosioneel en deur gebed)
Volgehoue meelewing met ons sendelinge in Japan (eposse, whatsapp-boodskappe, oproepe, ens.)
Ons vra vir:
Volgehoue voorbidding vir die Van der Watt-gesin en die De Wets se werk en bediening.
Voorbidding vir die De Wets in hulle oorweging van die nuwe diens tydperk asook verdere finansiële ondersteuning van hulle ondersteuners.
Die proses om nuwe sendelinge te vind en te beroep vir werk in Japan saam met die Ring van Shikoku.
I returned from the Royal Ranger Summit in Stanford yesterday. The ten days were jam-packed and included the NRMC (National Ranger Ministry Camp) leadership training, the actual NRMC camp and then the Africa Summit which included the National Directors from South Africa, Malawi, Ghana and Eswatini. I attended as an unofficial representative for Madagascar.
Goeie dag liewe vriende, soos altyd is dit ‘n wonderlike plesier om hier vanuit Japan aan julle te skryf. Hier in Sapporo, Japan, is dit herfs. Dit word elke dag kouer en kouer. Ons probeer die meeste daarvan maak om die omgewing waar ons woon te geniet, want binnekort sal dit in ‘n wit wonderland van sneeu verander tot April volgende jaar.
Ons deel graag hierdie gedeelte uit Jeremia met u.
I have been blessed by the hospitality and kindness of family and friends during my time here in Cape Town. Going to church and connecting with supporters and prayer partners, is always a time of refreshing and encouragement. My mom turns eighty-two this month and spending time with her is a priority even though it is not always easy amid a busy schedule.
Die skool akkommodeer leerders van 5-18 jaar oud en bied ‘n Voorskoolse, Grondslag-, Intermediêre, Senior, Funksionele en Werkvoorbereidingsfase wat aangepaste onderrigmetodes en assesseringstegnieke gebruik, wat lei tot positiewe en suksesvolle leerervarings. Ongelukkig kom baie kinders uit benadeelde agtergronde, en hul ouers kan nie bekostig om hul skool-, bus- of koshuisgelde te betaal nie.
Die 24-jarige Mari-Alena Potgieter is Dinsdagaand (23 September) oorlede nadat sy ’n moedige stryd teen ’n aggresiewe maagkanker die afgelope 10 maande geveg het.
Mari-Alena se ma, die bekende Oekraïense sendeling Michele Potgieter (53) is hartgebroke na die afsterwe van haar enigste dogter en “beste vriendin”. Maar getuig dat God haar ook hierdeur sal dra. Mari-Alena se pa Ockert is ook in 2021 ná komplikasies van Covid-19 oorlede.
I arrived safely in the beautiful Cape. Martine, my English student, of a couple of months ago, decided to come with me to perfect her English as part of a future position as crew on a yacht. It was a sudden decision and God is so faithful as people opened their hearts to Martine. So far, one family will host her for some of her time here and there is also the possibility of another family. This is what Dries and I prayed for, because we want Martine to be exposed to true believers so that she will know what Christianity really means. Please pray with us for Martine to know Jesus as her Saviour and that God has a plan and purpose for her life.
Op 10 September 2025 het die lank verwagte Bejaardesorg Gemeenskapprojek ‘n aanvang geneem, onder die bekwame leiding van Aletia Nortje en andere van die Getuienisbedieng (NG Kerk) en in samewerking van verskeie ander Kerke (o.a die AGS en ander Charismatiese Kerke) asook die Gemeenskapsforum van Groot-Brakrivier.
