“Verder, laat die vrede van Christus in julle harte regeer. As lede van een liggaam, is julle juis daartoe geroep. En wees dankbaar.”
(Kol. 3: 1520)
Waaroor kan ons dankbaar wees?
Hoe kan ons dankbaar wees, as alles wat ons het, in aardse terme, deur ons eie handewerk bekom is? Dis ‘n redenasie van ‘n mens wat dink dat hy homself geskep het. Wat self sy gene en lewensomstandighede bewillig het. Het jy jouself geskep? Hoe? Wat? Waar? Het jy jou eie lewensomstandighede geskep?
Die lewe van elke mens is met liefde aanmekaar geweeg deur die hand van God. Besef elkeen van ons dit? Het jy elke dag kos op jou tafel? Sekerlik is jy meeste van die tyd die een wat die kos gaan koop. Maar het jy volkome uit jouself jou lewensomstandighede van die begin van jou lewe gevorm; die werk bekom waarmee jy jou inkomste kry?
Of besef jy die hand van God daarin. Jou hele bestaan is deur God gewil. Besef elkeen van ons dag na dag dat die opkoms van die son in die oggend, die lewensomstandighede deur ons lewens, alles, alles net ‘n genadegawe van God is. Kan ons ondankbaar wees as elke asemteug wat ons gegun word; elke vreugde en rede vir glimlag; elke swaarkry en pyn ons vorm om nader aan God te kom. Besef ons dat ons meer het as wat baie mense het? Ons het onverdiende genade, hoop en liefde.
Teksverse:
“Dit is immers u wat my niere geskep het, my in die moederskoot geweef het. Ek prys U omdat ek op ‘n ontsagwekkende, wonderbaarlike wyse gemaak is. Wonderbaarlik is u werke en ek besef dit maar te goed.” (Ps. 139: 13-1420);
“’n Bietjie, saam met ontsag vir die Here, is beter as ‘n groot skat met paniek daarby.” (Spr. 15: 1620);
“Voor ineenstorting is daar trots, en voor die val is daar ‘n hooghartige gees. ‘n Nederige gees saam met magteloses is beter as om buit te verdeel saam met hovaardiges.” (Spr. 16: 18-1920);
“Om hierdie rede herinner ek jou om die genadegawe van God, wat in jou is, deurdat ek jou die hande opgelê het, opnuut aan te vuur. God het ons tog nie ‘n gees van vreesagtigheid gegee nie, maar van krag en liefde en selfbeheersing.” (2 Tim. 1: 6-720);
“Op U is ek aangewese van die moederskoot af; van my geboorte af is U my God.”(Ps. 22: 1120);
“’n Geduldige mens is beter as ‘n held, en wie sy gees beheers, is beter as iemand wat ‘n stad inneem.” (Spr. 16: 3220)
Hoe kan ons nie dankbaar wees nie?
Selfs te midde van swaarkry, is daar nog steeds, en veral hier in Suid Afrika, dae van son elke dag, van nog ‘n dag wat God ons gun. As jy besef dat alles wat jy het, jou hele wese, jou vrede en geluk, die asem wat jy elke dag ontvang, selfs die pyn en seerkry, die ongemak wat jy soms beleef, die vermoë om te werk, die vermoë om ‘n inkomste te hê, nie deur jou eie toedoen gebeur het nie. Alles wat jy het is ‘n gawe van God , vir die tyd wat jy hierdie aardse lewe bewandel.
Moenie voorgee dat jy weet wat môre gaan kom nie. Niemand van ons het die vermoë om te weet presies hoe môre gaan lyk nie. Dit is net eenvoudig nie in ons hande nie. Ons kan voorspelling maak, maar alles wat vir elkeen van ons voorlê is in die hand van God, die Vader.
Maar ons is ook gewaarsku dat dinge gaan lelik word in die laaste dae, soos 2 Timoteus beskryf. Ongedurigheid, ondankbaarheid en liefdeloosheid. Dis wanneer ons ondankbaar is en elkeen op onsself ingestel is, dat die wonderlike gawes van God by ons verbygaan, en ons nie elke klein of groot genadegawe raaksien nie.
Teksverse:
“Moenie spog oor die dag van môre nie, want jy weet nie wat die dag sal oplewer nie.” (Spr. 27: 120);
“Wie ‘n vyeboom versorg, sal sy vrugte eet, en wie na sy meerdere omsien, sal geëer word.” (Spr. 27: 1820);
“Dit moet julle weet: In die laaste dae gaan daar moeilike tye kom; want die mense sal selfsugtig wees, geldgierig, grootpraterig, aanmatigend, godslasterlik, ongehoorsaam aan hulle ouers, ondankbaar, goddeloos, ongevoelig, genadeloos, beledigend, sonder selfbeheersing, wreed, sonder liefde vir die goeie, verraaiers, roekeloos, hooghartig, lief vir plesier eerder as God.” (2 Tim. 3: 1-420)
Hoe druk ons ons dankbaar uit?
Ons moet ‘n lewe van dankbaarheid leef, deur dit van God te vra. Ons moet vra vir die genadegawes van nederigheid, liefde, hoop, dankbaarheid en die vermoë om elke dag se gawe wat God vir ons gee raak te sien. Dan sal ons besef dat ons elke dag op ons knieë kan wees uit dankbaarheid vir wat God vir ons gee.
Elke dag se brood op ons tafel, elke dag se vriendelike medemens, elke sagte woord van ‘n onbekende! Dis wanneer ons nie meer op onsself, en ons eie plesier ingestel is nie, maar self die vriendelike gesig oorkant ‘n ander medemens is, dat ons God welgevallig kan dien met eerbied en ontsag. Kyk verby jou eie seer en pyn, en sien ‘n ander se seer en pyn raak.
Laat ons volhard in gebed in waaksaamheid en dankbaarheid. Dan sal ons elke dag iets kry om voor dankbaar te wees!
Teksverse:
“Volhard in gebed. Wees waaksaam en dankbaar as julle bid.” (Kol. 4: 220);
“Wees altyd bly; bid sonder ophou; wees in alle omstandighede dankbaar; want dit is God se wil vir julle in Christus Jesus.” (1 Thes. 5: 16-1820);
“Ek is dankbaar teenoor God, wat ek, soos my voorouers, met ‘n skoon gewete dien, wanneer ek onophoudelik, bedags en snags, in my gebede aan jou dink.” (2 Tim. 1: 320);
“Daarom, terwyl ons ‘n onwankelbare koninkryk ontvang, laat ons dankbaar wees en God daardeur op ‘n welgevallige wyse dien, met eerbiedige onderworpenheid en ontsag.” (Heb. 12: 2820)
