Lirieke
O diepe nacht die ons omringt,
de wereld in uw duister dwingt,
het licht van Christus kleurt de lucht,
Hij komt, Hij jaagt u op de vlucht.
De aarde die in ‘t donker lag,
komt in zijn zonlicht aan de dag.
Alles krijgt kleur en glans en licht
in ‘t stralen van zijn aangezicht.
U Christus kennen wij alleen,
U zoekt ons zingen, ons geween.
Zie ons in eenvoud voor U staan,
o Heer, neem onze harten aan.
Zoveel is zwart van kwaad en pijn.
Maak door uw licht de wereld rein.
O ster die in de hemel staat,
verlicht ons met uw licht gelaat.
Aan God de Vader in zijn troon,
en aan zijn eengeboren Zoon,
zij met de Geest wiens troost ons leidt,
de lof en eer in eeuwigheid
Verduideliking
Ou loflied
Die loflied in sy Latynse vorm is baie oud en is gesing in die liturgie van vroeë oggendgebed, voor sonsopkoms. Die melodie kom ook uit die vroeë kerk en het sy oorsprong in Gregoriaanse kerkmusiek. Die loflied het dus ‘n baie spesifieke karakter en moet met eenvoud gesing word, sodat die fokus ten volle op die teks is.
Eenvoud
Die “ek”-persoon, diegene wat dit sing, bely dat hulle God slegs deur Christus ken. Christus is God vleesgeword, wat daarom “ons sang, ons geween” meer as enigiemand anders verstaan. Hulle staan in die oorweldigende lig as kwesbare mense voor God en vra Hom om hulle in hul eenvoud te sien en hulle as Sy kinders te aanvaar. ‘n Gebed van nederigheid, as’t ware.
Gevolgtrekking
Die môrester in die lug in die stil-donker nag, ‘n antieke beeld van Christus, is die baken van hoop dat die komende lig alle menslike lewe sal suiwer. Die lied eindig met lofprysing aan die Drie-enige God.